n gözlərinin dolmağına məndə kövrəlmişdim. Əmim arada olan kövrəkliyi qaldırmaq üçün qabağa gələrək qollarını açmışdı.
-Mənim birdənə qızım necəsən?
-Yaxşıyam əmi sən necəsən?.ağrımırsan?-ürəklə əmimi qucaqlayıb yanaqlarından öpdüm.Mən daima onların bircəcik qızları olmuşdum.Bizim üçün açılmış süfrəyə əyləşəndə Ərşadla Kənan mənlə çox danışmırdılar.Murad isə yanımda oturub boşqabımı doldururdu.Böyüklər söhbət edərək ordan burdan danışmağa başlamışdılar.Mən isə dolmaları gördüyümdən hər şeyi unutmuşdum.Öz qabım bəs deyilmiş kimi Muradın boşqabındakı dolmaya gözüm düşmüşdü.Tez-tez dolmaya baxmağıma qardaşım gülərək çəngəlimi əlimdən alıb onları mənə verdi.Yenə də yazığın yeməyinə bahis çıxmışdım.Onunla danışmağıma başım qarışanda atamın səsinə üzümü ona döndüm.
-Qızım biz səhv elədik vaxtında sənin arxanda dayanmadıq.İndi səhvimizi düzəldə bilərik.Düzünü de istəyirsən qayıtmaq?burda sənin evin var.
-Yox yaxşıyam ata.-utanaraq gözlərimi qaçırıb boşqabıma baxırdım.
-Mən İncini almışam arxayın olun incitmərəm-sözünün davamını gətirməyinə Kənan imkan verməyib kəsəndə bayaqdan ağzımda olan tikə boğazımda qaldı.
-Sən almadın qaçırdın!.-Qorxaraq onlara baxanda indi mübahisə düşəcəyindən,ara qarışacağından həyəcana bürünmüşdüm.Ziyadın tərsini,əsəbiliyində özünü unutduğuna görə indidə bu sözlərə nəsə deyər deyə qorxudan Murada baxırdım.
Arada sürən qısa səssizlik Ziyadın danışmağı ilə pozulmuşdu.
-Bəli güclə qaçırdım amma peşman deyiləm..Yenə olsa yenə edərəm..Mənim üçün hər işdə əsas nəticədi sizdə nəticəyə baxın.
-Əgər nəticə dəyişsə bizdən inciməyin-əmimin araya girməsi ilə ürəyimin sürətli döynütüsündən bu dəqiqə özümdən gedəcəyimi düşünürdüm.Ərşadın kiçik oğlu Sənan yanıma gələrək qucağıma oturmuşdu.5 yaşı olsa da çoxbilmiş uşaq idi.
-İnci Ziyad da yatanda səni qucaqlayır?.-Sənanın dediklərinə necə utanmışdımsa yerin parçalanıb məni içinə almasını istəyirdim.Atasının bu qədər zəhmli olmasına baxmayaraq bu uşaq heç ona oxşamırdı.
-Əmi qurban sən gəl bura-Murad