məndən alıb öz qucağında oturtdu.
-Əmi sən niyə qucaqlayırdın bəs bibini?-hamı bu balaca oğlana görə tutulub qalmışdı.
-Xəyalə gəl oğlunu apar!-Ərşadın səbri daşdığından yoldaşını çağırmışdı.Yeməklərdən sonra çay süfrəsi qurulanda ürəyim dolmalarda qaldığı üçün mətbəxə keçib qazanı açaraq boşqabımı doldururdum.Masaya oturanda böyük qardaşımın gəlməyi ilə hörmət əlaməti olaraq ayağa qalxıb qarşısında dayandım.Onun gəlməyi ilə Xəyalə bizi tək qoyub otaqdan çıxdı.
-Otur yeməyini rahat ye.-cavab vermədən yerimə əyləşib ona baxırdım.
-İnci sən bizim tək bacımızsan.Səni almağa gələndə gərək deməzdin özün qaçdığını,bizimdə dilimiz gödək olmazdı.-danışaraq kövrəlib əlini əlimin üstünə qoyanda mənim gözlərim ondan əvvəl dolmuşdu.Ziyad məni qaçırıb məcbur edərək olanda qaynatamgil ailəmə qızın öz istəyi ilə qaçdığını demişdilər.Onlarda buna inanmışdı.- Daha olan olub həmişə arxanda olmuşuq indidə arxandayıq.Arada söz söhbətlər olsa da indi keçib getdi.Bəlkə də səninlə çox yaxın olmayıb sərhəd saxlamışam amma bilki məndə yerin çox böyükdü.Körpə olanda anam işə gedirdi həvəslə yeməyini özüm yedirmək üçün dərsdən qaçaraq gəlib məşğul olurdum.Sənin bir oyuncaq üstündə ağlamağına belə qıymırdım.Ağlamayasan deyə Kənanla başını qatmaq üçün çıxarmadığımız hoqqalar qalmırdı.Üç qardaş üçümüzündə göz bəbəyisən bunu yaddan çıxarma.Mənim bir bacım var onu da qoruya bilməyəcəmsə niyə yaşayıram-özümü saxlaya bilmədiyimdən ağlamağıma yerindən qalxıb mənidə qaldıraraq qollarını açıb qucaqlamışdı.-İnci düzünü de incitmirlər?.Baxma hamiləsən əgər istəyirsənsə burda qal Ziyaddan qorxub eləmə..Mən hələ ölməmişəm səni tək bilələr.
-Mən yaxşıyam narahat olmayın..-“Mən yaxşıyam” cümləsinin altında nələr yatırdı bir mən bilirdim.Həyatımdan çox şikayətçi deyildim.Demək qismətimdə bunlar varmış yaşamalı idim yaşadım.Məni sıxan bir tək Ziyadın hər xırda şey üstə etdiyi qısqanclıqlar idi.Bu qısqanclıqları məni ona yaxınlaşdırmaq əvəzinə soyudurdu.Onu başa düşməyə çalışsamda dəyişməyəcəyini