ə qaçırdım.İndi bunu söyləməyimlə Ziyad yerindən əsəblə qalxaraq oturmuşdu.
-Boş-boş danışma sənə heçnə olmayacaq!..At bu fikirləri başından,ağlınıda başına yığ!Gecə onunla daha danışmayaraq yanımda yatmağına heçnə deməyib yuxuya getmişdim.Səhər oyanarkən gözlərimi açanda onu seyr edən zaman qaşlarının düyünü yatanda belə açılmırdı.Simasının ciddiliyi yuxuda olanda belə dəyişmirdi,bilmirəm işinə görə belə idi yoxsa mənə elə gəlirdi.İzləyərkən oyandığını görən kimi arxamın çevirib gözlərimi yumsamda oyaq olduğumu anladığı üçün özünə çəkərək yaxınlaşdırıb qucaqladı.Bir müddət ikimizdə dinib danışmyaraq susqunluğumuza bürünməyimizi Ziyad səsi ilə aradan götürmüşdü..Qulağıma toxunaraq oxuduğu mahnının sözlərinə bütün bədənim boşaldı.
-Sən bir Mələksin.
Her şey demeksin.
Tut hep elimi...Vazgeçilmezim.
Bu romantikliyi gözləmədiyimdən ağzım açıq qalaraq eşitdiklərimin təsirində idim.Onu sevməsəmdə mənə qarşı olan bu duyğularına qarşılıq verə bilməsəmdə yeri məndə böyük idi.Keçən zaman ərzində məni özünə necə bağlamışdısa həyatımın tam ortasını zəbt etmişdi.indi bu hərəkətinə görə mənə dəli ağlamaq güc gəldiyindən özümü ələ alaraq dolmuş gözlərimi yumub üzümü ona çevirdim.Bununlada İncikliyimi,küsülülüyüm keçib getmişdi.Mən belə idim..Ediləni unutmasamda üstündən keçməyi bacarıb bağışlaya bilirdim.Sən axı məni bu qədər niyə sevdin?.Qorxuram bu sevginə qarşılıq verə bilməməkdən,qorxuram özümdən.Mən incindiyim qədər səndə mənimlə bərabər yanırsan sevgində..Elə bil bir alovun içindəyik və bir birimizi bu atəşdə yandırırıq..Səsli söyləməsəmdə əmin idim ürəyimdən keçənlər gözlərimdən oxunurdu.Onun mənə həsrətlə baxan parlayan gözlərinin içində özümü gördükcə utanırdım.-Bağışla-ürəyimdə deyib gözlərimi yumanda bərk qucaqlayaraq sinəsinə sıxıb saçlarımdan öpərək gözlərini yumanda məndə yatdım.
Oyananda onu yanımda görməyəndə işə getdiyini bilib ayağa qalxaraq evlərə əl gəzdirməyə başladım.Günortaya kimi işlərimi bitirib yemək yeyəndə özünü nahara çatdıra bilmişdi.Bərabər