a onu bir ömür saxlamaq çətin.Ailəni qoruyan ən böyük varlıqda qadındır.-nənə öz balası kimi məni başa salaraq nəticəsi ağır olan qərar qəbul etməyimi istəmirdi.Onu gözəl anlayırdım.Mən sadəcə Ziyaddan biraz uzaq qalaraq nə qısqanclıq nə də qadağalar istəmirdim.
-Yox nənə bizdə alınmır.-nənə başıma ağıl qoymaq istəsədə dediyimdən dönmədiyimi görürdü.
-Gəl gedək bizdə qal...Babanda Dağıstana gedib məndə tək qalmamış olaram.
-Gələrdim sizinlə amma Ziyad bilsə qoymayacaq.
-Bizdə ona demərik-üzgün sifətimə nənənin dediklərindən sonra işıq gəlmişdi..Razılaşıb özüm üçün vacib bir iki paltarrımı çantaya yığıb bərabər evdən çıxıb getdik.Telefonumuda dibindən söndürüb əl çantama atdım.Ürəyimdə Ziyadın qorxusundan narahatlıq olsa da tək qalacağım üçün birazda rahatlıq var idi.Uzaq qalmaq həm mənə həmdə ona yaxşı gələcəkdi.
Nənə ilə evə keçib özümüzə çay qoyub yeməyin altını yandırdıq.Söhbət edərək çayımızı içib,yeməyimizi yedikdən sonra istirahət üçün otağıma çəkildim.Yatıb oyananda hava qaraldığından içimdə olan qorxu ilə qulağım qapıda qalmışdı.Mənə elə gəlirdi bu dəqiqə Ziyad bura gəlib dalaşaraq məni aparacaqdı.Ehtiyatla otaqdan çıxıb evə baxanda əlində yun toxuyan nənəmdən başqa evdə heç kim yox idi.O,da məni görən kimi ürəyimin bir şey istəyib istəmədiyini soruşaraq gülümsəmişdi.Yuxudan yeni oyandığım üçün aclıq güc gəldiyindən mətbəxə gedib yemək yedikdən sonra maraqla nənənin yanında oturub hörgüsünü izləyirdim.
-İstəyirsən sənədə öyrədim?-başımı hə mənasında silkələyəndə atdığı hər ilməyi izah edərək öyrətməyi bacarmışdı..Başımız buna qarışdığından ayılanda saat 10 olmuşdu..Ağlımın bir kənarında indi görən Ziyad nə edir?,dəli olmuş olar kimi fikirlər dolandığından nənənin telefonundan Nərminə zəng etdim.
-Alo nənə can.
-Mənəm İnci Nərmin..
-Sən hardasan səhərdən?..Ziyad dəli olub burda axtarmadığı yer qalmayıb.
-Sakitləş Nərmin nənəgildəyəm.Biraz tək qalmağa ehtiyacım vardı sağolsun nənə belə məsləhət bildi.-danışaraq onu sakitləşdirib yerimi heç kimə