Samirə(Kənanın yoldaşı).gəlin gələndən sonra hərəsinin evi ayrı olduğu üçün burda çox qalmamışdılar.Ona görə əşyaların yerini məndən yaxşı bilmirdilər.Axırda Ziyad dayana bilməyib evə qalxaraq qolumdan tutub mətbəxə anamgilin yanına gətirərək buna yemək verin deyib çıxıb gedəndə anam danlaya-danlaya məni masaya oturdub önümə yemək çəkmişdi.Biəlac yeməyi yeyib duranda anamın tərs baxışları ilə üz-üzə qaldım.
-Sənə əlim dəyməmiş otur yerinə!.
-Axı işlərimiz çoxdu.
-Kəs görüm səsini..Sakit oturursan burda yoxsa Ziyada deyəcəm səni bura birdə nişan saatında gətirsin.
Mənə çox yorulmaq olmaz deyə anam gözümü Ziyada deməklə qorxudaraq ayağa qalxmağımı əngəlləyib öz işini görürdü.Qaynana kürəkən araları yaman mehriban idi.Beləcə günümüzü başa vurub evə qayıdanda Ziyaddan incik idim.Bu gecə burda qalmaq istəyimə qarşı çıxıb icazə verməmişdi.Evə gəlib üzərimi rahatlayandan sonra sabah üçün geyinəcəyi köynəyi ütüləməklə başımı qatanda yanıma gələrək qarşımda dayandı.
-İncim belə eləmə.
-Nə edirəm?..-üzünə baxmayaraq başım aşağı gözüm köynəkdə idi.Əlimdən ütünü alıb kənara qoyaraq yataqda oturub məni də dizi üstünə oturtdu.
-İncim nə vaxt istəsən lap elə hər gün səni evinizə apararam axşam 11-12-də gələrik amma səni hardasa qalmağa qoymayacağam.Onun üçün hər dəfə pis olub eləmə.Mən bu evə sənsiz girə bilmərəm.Öyrəşmişəm səni həmişə burda görməyə.Sənsiz bu ev məni boğur yoxsansa neyləyirəm buranı.
Ey Allahım bu gözəl qəlbli insanı bəxtimə yazdığın üçün mən xoşbəxt biriyəm.Hər insanın bir mənfisi olur onunda çox qısqanclığı mənə bir tək pis cəhət kimi gəlirdi.Yoxsa onda bəyənmədiyim elə bir xasyyəti yox idi.Söhbəti uzatmayıb yaxşı..Yorulmuşam yataq deyərək məni qucaqlayanda ürəyim sıxıldığı üçün qoymayıb uzanmışdım.Biraz keçəndən sonra özüm onun sinsəinə sıxılaraq qucaqlayanda balacanın təpikləməyi ilə ağrıyıb dik atıldım.
-Nə oldu ağrın var İncim?
-Bu balaca oğlan məni sənə deyəsən qısqandı.-Yenə təpikləyəndə ağrıdığım üçün dişimi sıxıb yatağın başına belimi