i söykəyərək gülümsədim.Oğlumuz bətnimdə böyüdükcə biz hələ ona nə adı verəcəyimizi qərar verməmişdi.
-Ziyad körpənin adını nə qoyacayıq?..ürəyindən bir ad keçir?.Mənim ağlımda elə bir ad yoxdur.
-Mənim ağlımda isə var.-mənim kimi o da kürəyini yatağın başına söykəyib qarnıma baxırdı.
-Nə?
-Ümid....Bu günlərin xəyalını,ümidini çox qurmuşam İnci..İndi arzuma çatmışam sən,oğlumuz yanımdasan.Ümidimi itirməyə heç zaman imkan yaratmamışdam
-Gözəldir...Ümid..
-Bizim Ümidimiz....
Həyat necədə qəribə idi.Bir vaxtlar nifrətim olan insandan indi övlad gözləyirdim.Kiminin əvvəli kiminin axırı burda deyiblər.Ziyad mənim həyatımın mərkəzini zəbt edib özünə yer etməyi bacarmışdı.Ağrıyanda onun yanımda olmasını bilərkən qorxmurdum.Keçəçək hər şey deməsi bəs idiki mən özümə gəlim.Ona qarşı ürəyimdə olan duyğulara aydınlıq gətirə bilmirdim.

Bu gün nişan olacaqdı deyə məndə bir başqa həyəcan vardı.Ziyad məni danlayaraq sakitləşdirsədə alınmırdı.Nişan restoranda olacağından uzun qırmızı donumu geyinib güzgü qarşısından yenə çəkilə bilmirdim.Sonda Ziyadın əsəbləşərək gecikirik gəl deməyi ilə evdən çıxa bildim..Anamgilə çatanda Xəyaləni gördüyümdə gözəlliyinə heyran qalaraq zarafatımdanda geri qalmırdım.
-Xəyiş nə xəbərdi Ərşad səni nə çox sevir,yaman gözəl görünürsən.
-Elə səndə məndən geri qalmırsan baldız.-göz vurub oğlunun paltarını geyindirməyə başladı.
-Nə yaxşı belə makyajına heçnə deməyib o daş-qaya qardaşım?.-deyəndə otağa Ərşad gələrək məni və Xəyaləni süzmüşdü.
-Bunların sirsifətinə..silin o zibilləri üzünüzdən.
-Al bu da qardaşın.
-Yaxşı ki Ziyad makyajıma heçnə demir-onsuz çox bəzənən biri deyildim.Daha doğrusu abartılı bəzənməyi sevmirdim..
-Çox böyük səhv edir.
-Ərşad yenə başladın?.Axı dünən söz verdin heçnə deməyəcəksən.-Xəyalənin sözündən sonra bezgin halda başını yelləyərək otaqdan çıxıb getdi.
-oo Xəyiş gecə deyəsən maraqlı keçib.
-...............-yazıq qızarıb utanaraq məni çimdikləyib ərinin arxasınca otaqdan çıxdı.Digər gəlinlərimizdən çox