üçün-ayağa qalxaraq əl verib sağollaşdıqdan sonra məndə qalxanda belimdən qucaqlayaraq otaqdan çıxardı.Dayana bilməyib ağlayanda üzümü ondan gizlətmək istəyim alınmamışdı.Başımı qaldırıb alnımdan öpərək yanaqlarımı,gözlərimi silib toxtahlıq vermişdi.
-Dedimki mən yaxşıyam,bax burdayam..Hələ sənə doymamış bu dünyadan gedən deyiləm.Bir qocalıb nəvələrimizi oynadacayıq.-yenə özümü saxlaya bilməyib ağlayanda içimdən hıçqırıq qopmuşdu.Danışığından bilmirəm niyəsə özümü qorxu içində hiss edirdim.Ya ona bir şey olsa?..Məni özünə bu qədər öyrətmişkən həyatımdan çıxmağa haqqı varmıydı?.
-İncim?
-...............-ona səs verməyib ağlamağım güclənəndə qorxaraq sakitləşdirməyə çalışırdı.
-Ağlama bəsdir.Mənə heçnə olmayacaq!-belə ağlamağıma artıq əsəbləşməyə başlayırdı.
-Mənə görə belə oldun.mənə..
-Özünə gəl..Mənə heçnə olmayıb.İşdə əsəbləşdiyimə görə ürəyim ağrıyıb.
-Yalan deyirsən.
-Mən sənə nə vaxt yalan demişəm?-belə düşünəndə həqiqətən o,mənə bu günə qədər heç bir zaman yalan danışmamışdı.Sözünü deyib yerinə yetirməyi bacarmışdı.
-Mənə inanmırsan?
-inanıram.
-Onda sil gözünün yaşını,dur gedək.
-Yaxşı..-üzümü əllərimlə qurudaraq yerimdən qalxanda əlimdən tutub havaya çıxdıq.Gəzməyə əhvalım qalmadığı üçün taksiyə oturub evə qayıtdıq.
Günü kefsizliklə yola verib heç yeməyə belə həvəsim olmadığından yerimə girib yatmaq istəyirdim.Ziyad da işi ilə bağlı sənədləri komputerlə işləyirdi.Beynimi yeyən fikirlərlə yenicə yuxuya keçəndə yanağımda istilik hiss edib gözlərim yuxulu halda geriyə çevriləndə onu görmüşdüm.Qarnımdan ehtiyatla qucaqlayıb oxşayaraq yenidən yanağımdan,boynumdan öpərək burnu ilə bədənimin ətrini içinə alıb başını qaldırdı.
-Özünü incitmə boş yerə.Bir günahkar varsa o,da mənəm.Söz vermişəm sənə hər şey yaxşı olacaq,səni xoşbəxt edəcəm.-heç nə deməyib çevrilib ona qısılanda qolları ilə əhatələyib köksünə basdı..Artıq o gecəni unutmaq istəyirdim.Həmin gecəni yaddaşımdan silərək onun kimi həyat yoldaşı olmaq istəyirdim.Qaçmaq əvəzinə daima yanında