söz deyəcək ən axırıncı insansan!..-qaynanamın yanında bunu deməsi və onun cavab verməməsidə digər tərəfdən qəlbimi incitmişdi..Dinməyib kövrək halda otağıma qalxaraq özümü yatağa yetirdim.Oturub titrəyən əllərimə baxanda kövrəldiyimdən dəli ağlamaq güc gəldi.Mən axı heç kimin artığı deyildim!..Ziyad məni qaçırmadan əvvəl nişanım olacaqdı bu artıqsan demək idi?..O zaman gərək öz qızlarına da baxaydılar.Ziyaddan öyrənmişdim Cəmiləni anası ona almaq istəyirmiş.Bacısına bunu deyib razılığını alıblarmışda.Oğlu razı olmayıb mənimlə evlənməsini həzm edə bilmirdilər.Burda mənim günahım nə idi belə təhqir edirdilər.Böyrəyimə görə həyəcanlanmaq,əsəb,stres mənə olmazdı.İndidə bu gərginliyimi dayandıra bilmədiyimdən oğlum üçün qorxmağa başlamışdım.Ağlamağımı saxlamağa çalışsamda bacara bilmədiyimdən yerimdən qalxıb otaqda o baş bu başa gedərək sakitləşmək istəyirdim.Başımın ağrımasından təzyiqimin qalxdığını bildiyim üçün aşağı düşüb dərrman atmaq istəyirdim amma belə halda ora getmək heç istəmirdim.Özümü ələ alıb dərindən nəfəs alıb verərək pəncərəni açanda havanın soyuğu üzümə dəydikcə beynim dincəlirdi.Biraz elə qaldıqdan sonra yerimə uzanıb gözlərimi yumaraq rahatlamaq istəyəndə yuxuya getdiyimin fərqinə varmamışdım.birinin məni səsləməsi ilə ayılanda Suranı görüb key kimi baxan zaman Ziyadın telefonu açmadığım üçün əsəbləşdiyini deyib getmişdi.Yatıb qaldığımdan heç telefonumun harda olduğunu bilmirdim.Deyəsən onu aşağıda qoyub çıxmışdım.İndi ora getməyi heç istəməsəmdə Ziyadın məndən xəbər ala bilməyib dəliyə dönməsinə görə məcbur idim.Yataqdan qalxmaq istəyəndə başımın ağrısından yerimdə biraz oturub özümə gəlməyə çalışırdım.Qsa müddət elə dayandıqdan sonra qalxıb otaqdan çıxaraq qonaq otağına düşüb telefonumu masanın üstündən götürdüm.Kilidi açanda Ziyaddan çoxlu zəng və mesajları görəndə narahatlığına görə pis olmuşdum.Zəng edib danışaraq yenidən otağa qalxmağa başladım.
-Nə üçündü bu telefon!!.
-Yatmışdım-əzgin halda söyləyib yatağın kənarında oturdum.
-Səsin