n var?
-Yox yaxşıyam.-söhbəti açmayıb yeməyimizi yeyərək söhbət edib arada qaldıranda oynayırdıq.
Nişanın sonunda Nərmin üzümün çox gülmədyini hiss eləyib çox təkid edəndən sonra olanları danışmışdım.Başını əsəblə yelləyib hirslənərək dodağının altında söylənmişdi.
Evə qayıdanda yorğunluqdan birtəhər duş alıb özümü yatağa atmışdım.Başımı yastığa qoymaqla yuxunun ağuşuna özümü təslim edərək yatmağımın üstündən nə qədər zaman keçdiyini bilmirdim,evdən gələn səsə gözlərimi açmadan Ziyad gəl yat-deyəndə səs gəlmədiyini görüb gözlərimi açanda gördüyüm kölgəyə qorxaraq qışqırıq qoparmışdım. Dəhlizin işıq yanılı olduğundan mənim otağıma işıq saçırdı.Həmin işıq alaqaranlıq kimi olduğundan tanımadığım bir kölgəni gördüyüm üçün qorxumdan qışqıraraq yorğanı qucaqlamışdım.Səsimi başıma atıb elə bir qışqırıq qoparmışdımki dayanıb udqunanda boğazım ağrımışdı.Yorğanı qucağımda əsərək sıxıb ağlayaraq yerimdə donub qalmışdım.Ziyadın evdə olduğunu bildiyimdən ya ona bir şey edibsə fikirləri beynimdə məni dəli edirdi.Özümdə cəsarət taparaq keyimiş bədənimlə qorxa-qorxa yerimdən qalxıb güclə addım ataraq qapıya doğru gedirdim.Bədənimin əsməcəsindən buz kəsmişdim.Dumanlanmış gözlərimin yaşını silərək ətrafıma diqqətlə baxa da bilmirdım.Qapıya çatanda ürək edib onu aça bilmədiyimdən əsərək elə oradaca yerə çöküb ağlayanda Ziyadın məni çağırmasına başımı qaldırıb sevincimdən lap ucadan ağlamışdım.Otaqları bir bir gəzərək yataq otağında yerdə məni tapmağı ilə yerə çöküb qucaqlamışdı.
-Burda nə olub,necəsən,sənə bir şey olmayıb?
-...................-qorxunun təsirindən çıxa bilmədiyimdən boynunu qucaqlayaraq ağlayırdım.
-İncim özünə gəl,mən burdayam.-qollarımdan tutub qaldıraraq yatağa oturdub yenidən qucaqladı.
-Ziyad..Ziyad-kəkələyərək ancaq adını deyə bilmişdim.
-Ay can ömrüm.Qorxma yanındayam.Gəl su içirim-məni tək qoymamaq üçün özü ilə bərabər mətbəxə aparıb bir bardaq su süzüb əli ilə içirmişdi.
-Sən yatmamışdın?
-Yatmışdım,Ürəyim sərin içki istədi,onu almaq üçün aşağıya