düşmüşdüm.-içib bitirəndən sonra bardağı masaya qoyaraq qarşısında balaca uşaq varmış kimi gözlərimin yaşını silib öpmüşdü.
-Gəl evə baxaq-qalxmağıma kömək edərək qonaq otağına birbaşa keçdik.Siyirtmənin açıq olması ilə ora baxanda pulların olmadığını görmüşdük.Masanın üzərində olan komputerdə yox idi.Çəkməcələrin bəzilə açıq qaldığından pğrunun axtarış içində olması bəlli idi.Mənim səsimdən sonra panikaya düşüb qaçmışdı deyəsən.Allahın sevimli bəndəsi idimki mənə heçnə etməmişdi.
-Sən qapını bağlayıb getməmişdin?.Necə aça bilib kodlu qapını?.
-Açarla bağlamadım tez gələcəkdim-market düz binamızın qarşısında olduğu üçün düşüb qalxmaq çox vaxt almırdı.Həm bizim binaların nəzarətçiləri olduğundan təhlükəsizliyi təmin olunurdu.Bu insan kim idisə Ziyadın evdən çıxmağını fürsət bilib gəlmişdi.Divanda oturub evin halına baxanda qorxu hissi yenə baş qaldırmışdı.Gözlərim sözümə baxmayaraq dolduqca yanağıma süzülən yaşları silib üzümü tutmuşdum.
-Ağlama dedim!..-mənim ağlamağım ona hər dəfə pis təsir edirdi,buna görə indi əsəbləşmişdi.Yanıma oturub başımı qucaqlayaraq kövrəlmişdi.
-Günah məndə oldu gərək qapını kilidləyərdim.Sənə bir şey olsaydı..-sözünün ardını gətirə bilməyib saçlarımdan öpərək daha bərk qucaqladı.
-İncim?-başımı qaldırıb üzümə baxırdı.
-..........
-Düzünü de sənə heçnə etməyib,yəni vurub etməyib?
-Yox,mən qışqırandan sonra sən gəldin.
-Evə qalxanda qapını açıq görən zaman ağlıma nələr gəlmədi?.Cəhhənəm olsun ev,hər şey.Sənə heçnə olmasın.
-Yaxşıyam.
Gecənin bir yarısı olduğu üçün səhərə kimi yata bilməyib yerimdə o tərəf bu tərəfə dönüb durmağııma Ziyad da yatmamışdı.Səhər açılan kimi ilk iş olaraq polisə gedəndə tək qalmayım deyə Nərmini çağırmışdı.Evimizə oğru girdiyini deyib,ətraflı hər şeyi danışıb qayıdanda mənə baxarkən üzündə gördüyüm həssaslığa necə duyğular yaşadığını anlayırdım.Mən onu itirməkdən qorxdum kimi o,da məni itirmək istəmirdi.Qaçırıldığımdan bura qədər onu itirmək təhlükəmlə az qarşı qarşıya qoymamışdım.Bunlara sinə