ə gələrək bu qədər səbr göstərməyinə heyran qalırdım.
Bu günü Nərminlə bərabər keçirərək həyəcanımdan uzaqlaşa bilmişdim.Onunla birlikdə olmaq mənə yaxşı təsir edirdi.Şən-şıltaq xarakteri ilə məni sevindiyməyi,təəccübləndirməyi bacarırdı.Axşam Ziyad ilə uzanan zaman onun susqunluğuna dözməyib yanağından öpərək qucaqlayıb kövrəlmişdim.Bərk sıxaraq boynumdan dərin öpüş alıb özündən ayırdı.Gözlərimə baxan mənalı baxışlarından nələr oxumurdum,nələr görmürdüm...Qorxu,sevgi,hörmət,həsrət..Bəzən insan nifrət bəslədiyi insana hörmətdə duyarmış.Məndə onun insanlığına,ürəyinə böyük hörmət bəsləyirdim.Həyatımın belə gətirməsinə bilmirdim hirslənim yoxsa sevinim.Bir tək onu anlayırdım yaxşı ki bu böyük ürəkli oğlan,öküzüm mənimdir.
Sabah ad günüm olacağını bilsəmdə elədə marağımda deyildi.Subay vaxtımda ailəmlə keçirdiyim günlər həmişə xoş olurdu.Hər dəfə ilk Murad təbrik edərdi.Qardaşlarımın utanaraq hədiyyə verməyinə gülərdim.Oğlan nədi hədiyyə almaq nədi –deyib qaşqabaq sallayardılar.Babam hər dəfə göz yaşları ilə öpüb qucaqlayanda qızı üçün darıxdığını görürdüm.İnad edib bibimlə barışmamağına görə çox pis olurdum.
Hamiləliyimdən ya da böyrəyimin narahatlğından idi bilmirəm,kökəldiyim üçün kompleksə girmişdim.İştahım pis olmadığından əlimə nə keçsə yeyirdim.Axsam yeməyində makaron hazırlayıb yeyəndə ürəyim şokolad da istədiyi üçün onu makarona qatıb yeyəndə Ziyad mənə qəribə baxırdı.
-Yeməyimə elə baxma.-bəh bəhlə şokoladlı makaronlarımı yeyib qablarını yuduqdan sonra tv- önünə keçib cipsilərimi qabağıma qoyaraq onlarıda şokolada batırıb yeyirdim.Halıma hər dəfə gülərək bir söz deməzdi.Otağıma keçəndə güzgüdə özümü görməyimlə diqqətimi kökəlməyim çəkmişdi.O yan bu yana dönərək güzgüdən baxanda kökəldiyimi aydın görürdüm.Mısmırığımı sallayaraq divana qayıdıb cipsiləri masaya qoydum.Bu vaxt Nərmin mesaj yazanda küskünlüyüm tutduğu üçün ona kökəlmişəm deyəndə məni lağa qoymuşdu.
-Birazdan qapıdan keçməyəcəksən,tonbul anam menim-deyəndə ifritə yazıb üzgün sifət