ə əlac.
Əllərim sənə ehtiyac..
*****************
Onu bilki arzum bir quyudur heç zaman o dolmaz.
Küləyim yarpaqla qovuşur,o da bir duyğudur.
Heç zaman o solmaz.
Qocalıq gəlirsə gəlsin.
Gözümə baxınca bircə bilsinki
Qanadlarım təkcə sənə möhtac.
Ay ruhuma ruhum ehtiyac.
Oxuduğu mahnıya özümü necə qapdırmışdımsa onun yanımda oturmasını hiss etməmişdim.Qucaqlayıb saçımdan öpərək-Mələk gərçək olub qəlbimi aldı-qulağıma söylərək kövrəltmişdi məni..Üzümü ona çevirib gözlərinə baxanda dözməyib gülümsəmişdi.Sən hər dəfə məni bu qədər heyrətləndirəcəksən?..Mənim öküzüm,mənim duyğulu bir param oldun..Demək qismətimiz də acılı,şirinli günlər varmış..Şükürlər olsun sənə Rəbbim,bəxtimə belə gözəl ürəkli birini yazmısan.Mahnını dinlədikdən sonra təşəkkürümüzü bildirib məkandan ayrılanda havaya çıxan zaman sevincimdən əsirdim.Ziyad bu halıma gülərək əllərimi əllərinə alıb ovuşdurmuşdu.
-Öküzdə olsan birdənəsən-üzünə baxmadan deyib gözlərimi qaçırmağımla ucadan gülmüşdü.Maşına oturanda həmin mahnını qoşaraq dinləyə-dinləyə zümzümə edərək yola baxırdım..Evə getməyib qaynanamgilə gedəndə hamını orda görməyimə təəccüblənsəmdə çox sevinmişdim..Bu gün sevinc üstünə-sevinc yaşayırdım Ziyada görə..
Təbrik və hədiyyələri qəbul edib süfrəyə oturanda həvəslə yeməkdən önümə çəkib qaşığı ağzıma aparanda kökəlmişəm siqnalı beynimə dolmuşdu.
-Yeməyimi bu dəfə sənə verən deyiləm,birazda mən kökəlim.-Murad zarafat edərək məni cırnatmaq istəyirdi.Kefim qaçdığından bir neçə qaşıq yeyib əlimi dayandırdım.Daha pəhriz saxlayıb çox yemək yeməyəcəkdim.Ziyad boşqabıma əl vurmayıb qaşqabaqlı baxmağıma niyə yemirsən deyəndə,iştahım yoxdu deyib əllərimi masadan götürdüm.Gözəl yeməklərdən əsas da dolmadan özümü məhrum etdiyimə görə qanım qaralmışdı.Ailəm və onun ailəsi ilə bərabər ad günümü qeyd etdikdən sonra hədiyyələrimi də götürüb evə qayıtmışdıq.Yorulduğumdan üzərimi dəyişib yerimə uzananda Ziyad dilləndi.
-Sən yemədən yatırsan?
-Ziyad çox kökəlmişəm?
-Buna görə yemirsən?!
-Daha az