ə ürəyim sınmışdı,gözlərim dolduğundan heç nə deməyib susmuşdum.Onun zəhmli biri olduğunu bilirdim amma bunu etməsini istəmirdim..Məni təmiz bir otağa yerləşdirib sağollaşanda üzünə baxaraq mənimlə zarafat etdiyini düşünürdüm.Qucaqlayıb öpəndən sonra heç nə demədən otaqdan çıxıb getməyi ilə zarafat olmadığı beynimə çatmışdı.Belə etməyinə ağlayaraq yataqda oturub gözümü siləndə gələn tibb bacısının gülümsəməyinə lap əsəbləşirdim.Axşama kimi nə qədər zəng etsədə açmamışdım.Bir tək mesaj yazanda yaxşıyam yazıb telefonu kənara qoymuşdum.Bütün günü bu otaqda təkcə darıxdığımdan ağlayaraq yuxuya getmişdim.Gözlərimi ovxalayaraq oyananda başımın üstündə dayanıb mənə baxan Ziyadı görən kimi qalxıb yerimdə oturdum.
-Niyə gəlmisən?-səsimdə küskünlüyüm duyulduğuna əmin idim.
-Evə gedirik.
-Doğrudan?-sevincimdən gözlərim parlayırdı.
-Hə..bu qədər qaldın bəsdir..
Küskünlüyümü unudaraq ayaqqabılarımı geyinib ayağa qalxanda əlimdən tutub xəstəxanadan çıxarmışdı.Həkimlə rastlaşanda dediyi sözlərə əsəblərim oyandı..
-İnci birdə yeməkdən imtina etmə,uşağa təsir edir bunlar.Burda qalmağa ehtiyac yox idi.Ziyadın istəyinə görə belə etdim..Özünə yaxşı bax,birdə kompleksə girmə.
-Çox sağolun həkim-sağollaşıb həkimin yanından ayrılanda əlimi əlindən çəkmək istəyəndə üzümdə olan ifadəni görüb buraxmamışdı.Mənə dərs olsun deyə belə etməsinə hirsləndiyim üçün onunla yan-yana belə getmək istəmirdim.Əlimi buraxmayıb maşının yanına gətirərək qapını açıb oturmağıma kömək etmişdi.Yol boyu danışmayaraq evə çatanda üzünə baxmadan ayaqqabılarımı çıxarıb otağıma keçdim.Üzərimi dəyişib rahatlayandan sonra uzanmışdım ki əlində sini və içində cipsi,şokolad,dolma,meyvə şirəsi gətirib yatağın digər,boş hissəsinə qoydu.
-İstər kök istər arıq ol,mən səni tək bədəninə görə sevməmişəm..Gəl tərsliyindən dön və ürəklə yeməklərini ye İncim-qarşımda oturub danışaraq üzümü sığallamasından hirsim yoxa çıxmışdı.Həm də çətinliklə imtina etdiyim yeməklərdən bu qədər ayrı qaldığım bəs idi.Cavab vermədən yerimdə