idi.Bəlkə də onu böyüdə bilməyəcəkdim amma canımdan bir can dünyaya gətirib yaşadacaqdım..
-Ziyad?
-Haycan..
-Anangilə belə etmə,küsmə onlara..
-Bu haqqda danışmayaq.
-Mən heç kimdən küsmürəm səndə küsmə..
-Sən çox böyük səhv edib küsmürsən!..
-Səni necə bağışlayıb yaşadımsa səndə onları bağışlayacaqsan.
-..................
-Ziyaad...bunu mənim üçün et xahiş edirəm..
-..................
-Ziyad?.
-Yaxşı..-sevinərək ona daha da qısılıb qucaqlayaraq başımı sinəsinə qoyanda saçlarımdan öpüb qucaqlamışdı..

Dünəndən ağrılarım artsa da keçər deyib yola verirdim.Səhər halsız halda oyanıb qalxmaq istəyəndə sancım necə bərk tutmuşdusa qalxmadan yerimdə qaldım..Dərindən nəfəs alıb verərək sakitləşəndə sancım azalmışdı.Ziyad sənədlərlə bağlı mağazalarına getdiyi üçün evdə tək idim.Doğuş sancısı olmaz deyə düşünərək qalxıb mətbəxə keçəndə sancım yenə tutanda tez masaya oturub dərindən nəfəs almağa başladım.Qarşımda olan saata baxanda 15-dəqiqədən çox sancı çəkməyimdən qorxaraq Ziyada zəng vurub ağrıdığımı deyən kimi özünü çatdırmışdı.O,gələnə kimi birtəhərdə olsa ağrıyaraq otağıma gedib üzərimi dəyişərək yatağa uzanıb ağlayırdım.Bu ağlamaq həm sevincdən həm həyəcanımdan idi.Ziyad çöl qapını açıb məni səsləyərək tələsik yanıma gələndə məni ağlayan görəndə pis olmuşdu..Qorxusu gözlərindən oxunurdu.Keyləşib yerində qalmağını mənim qışqırıq səsim ayıltmışdı.Güclə qalxanda əlimdən tutaraq kömək edib evdən çıxararaq maşına oturtmuşdu..Xəstəxanaya çatanda anamgil,qaynanamgil hamısı burada idi.Üzlərindən həm sevinc həm kövrəkliklərini oxuya bilirdim.Ziyad qorxudan əlimi bir dəqiqədə olsun buraxmırdı.Otağa keçən zaman həkim yoxlayıb doğuşun tam vaxtıdır deyəndə həyəcanım daha da artmışdı..Doğuşun vaxtı olsa da açılışım hələ olmamışdı.Günorta saat 12dən ora gedən mən axşam 1-ə kimi sanncımı çəkdikdən sonra doğuş otağına aparılmışdım.Doğuşa otağına keçməmişdən əvvəl Ziyadla tək qalanda ürəyimdən keçənləri deyərək halallaşmaq istəyirdim.
-Mənə söz ver nəsə olsa uşağımızı