ı unudub yasımı saxlamayacaqsan..Onu mən varam kimi yaxşı böyüdəcəksən.
-Belə danışma.sənə heçnə olmayacaq!.
-Ziyad ?
-Yaxşı.-ağlayaraq danışmağıma onu da kövrəltmişdim gözləri dolmuşdu.-Söz verirəm...-Yanağına isti öpüş qondurub doğum otağına aparılmışdım..Gecə 1-dən başlayan doğuşum səhərə yaxın saat 4-də nəhayət bitmişdi.O,gözəl anı yaşamaq mənədə qismət olmuşdu.Oğlumu ağlayaraq dünyaya gətirməyəcəm deyə özümə söz versəmdə ilk görən kimi xoşbəxtlik duyğusunu dadaraq ağlayıb gülürdüm..Onun ağlamaq səsini duyanda gözlərimi rahat qapayıb özümdən getdiyim üçün daha heçnəyi xatırlamırdım.Oyananda başımın ağrısından gözlərimi güclə açan zaman Ziyad baş ucumda oturub əlimdən tutaraq məni izləyirdi..İlk cümləm -oğlumu görmək istəyirəm-deyəndə saçlarımdan öpüb sevinərək otaqdan çıxdıqdan sonra az keçməyi ilə həkim qucağında oğlum ilə gəlib gülümsəyərək qollarıma qoymuşdu..Bu balaca əlləri,ayaqları olan şirin oğlan mənim idi yəni?.Öpməyə qiymadığımdan başımı önə əyib nəfəsimlə ətrini duymağa çalışsanda gözlərimin qaraldığını görərək həkimə verib başımı yastığa söykəyib özümə gəlməyə çalışanda alınmamışdı.Dərin bir qaranlığa getdyimi görürdüm.Bu qaranlıqda nə qədər qaldığımı bilmirdim bir tək hey yol gedirdim..İşığı görəndə sevinərək qaçıb bir boşluğa özümü atanda gözlərimi açmağı bacarmışdı.Gözlərimi qırparaq açmağa çalışanda otağda həkim və tibb bacılarının qaçaraq hərəkət etməsinə,danışmasına reaksiya verə bilmədiyimdən yenidən gözlərimi qapamışdım..Bədənim sanki ağır bir yük daşımış kimi yorğun düşmüşdü..Bu dəfə yenidən gözlərimi açanda Ziyad yenə baş ucumda oturub mənə dalğın baxışlarla baxırdı..Gözümü açmağıma inanmayaraq otaqdan çıxıb həkimi çağırıb gəlmişdi.Bu dəfə həkimin dediklərini duyduğumdan səsimiiçıxara bilməsəmdə başımı yelləyib reaksiya verirdim..Yoxlanışlarını bitirdikdən sonra həkim ürəkdən nəfəs alıb vermişdi.
-Qızım bizi çox qorxutdun.
-.............
-.Böyrəyinin təzyiqi qalxdığı üçün oyana bilmirdin.24-saatdı yatırsan..
-Oğlum,..oğlum.-axır bu