yox.
Uzaqlaşmaq istəyəndə ardımca gəlib mənə çatmışdı.Qarşıma keçib o əsəbdən dəyişən gözləri ilə məni məndən almışdı.Artıq ürəyimdə fatehə surəsini oxumağa başlayırdım.Yanından keçməyimə icazə verməyib qolumdan tutub dayandırdı.
-İnci!!..Dəli edəcəksən məni..
-Sən onsuz dəlisən-şir ürəyi yemişdim,bu cəsarətə hardan gəlmişdim bilmirəm.-uzaq dur məndən.
-Sən dəli edirsən məni!.Birdə yaxınında başqa oğlan görməyim!.
Yanımıza Qəmərin gəlməyi ilə əlini biləyimdən çəkib uzaqlaşdı.. -ay qız o, burda nə gəzir?
-bilmirəm..
-Yaxşı-yaxşı özünə gəl.Rəngin ağappaqdı.Nə deyirdi?-Belimdən qucaqlayaraq oturacağa aparıb oturdaraq əlində olan suyu mənə vermişdi.-ondan belə qorxursan qardaşına de.
-Elçin ilə söhbət edirdik.Birdə gördüm əsəblə yanımıza gəldi.
-Qısqanır demək səni.Ay nə gözəl,dəli divanə etmisən oğlanı-gülüb məni ələ salırdı.
-Qəmər!..İstəmirəm mən onu.-gözlərimi bir nöqtəyə zilləyib susurdum. Başımı yelləyib biraz oturduqdan sonra tez işimə getdim.Son günlərim stresli keçmişdi.Ziyadı gördüyüm gündən qorxaq,çəkingən olan mən indi daha da qorxaq olmuşdum.Onun ilə üzləşmək mənə pis təsir edirdi.Qarşımda qısqanc,əsəbi,kobud,dediyini edən insan olsada mən onun tam əksi idim..Raul söhbətindən sonra qardaşlarımın başına bəla olmaq istəmirdim.Səbr edib onun məndən uzaqlaşmağını arzulayırdım.Qurduğum xəyallarda ona yer yox idi.Nə vaxtsa evləndikdə isə yoldaşımın qısqanc olmamasını istəyirdim.Bu istəyim onda yox idi.

Gecələr yuxularımdan ya qorxaraq oyanırdım ya da oyananda qorxunun verdiyi həyəcandan bir müddət özümə gələ bilmirdim.Onun məndə yaratdığı gərginlik artıq özünü biruzə verirdi.Muradın gəlməyinə isə çox az zaman qalmışdı.Ona indi çox ehtiyacım duyurdum onsuz özümü zəif,gücsüz hiss edirdim.Yanımda olsa idi bəlkə də Ziyaddan bu qədər qorxmazdım.Mənə yaşatdığı qorxu həyəcanından özümü qorxaq olan dovşana bənzədirdim.Necə ki dovşan ona baxılan baxışlardan belə hürkürdü,toxunulanda bədəni tir tir əsirdi.Məndə onun kimi idim.

Onu gördüyüm gündən hər gün