keyidim.Eləcə donub qaldığımdan
Murad özü məndən ayrılıb boynumdan qucaqlayaraq maşına apardı.Qapını açıb oturandan sonra pəncərədən baxarkən gördüyüm zəhrimar sifətindən,gözlərindən od yağırdı.Muradı yanımda görüb deyəsən səhv başa düşmüşdü.Vecimədə deyildi!..

Evə gedəndə anamın pərvanə tək onun başına dolanmasına kövrəkliyim tutmuşdu.Elə məndə ondan geri qalmadığımdan yemək boyu onun boşqabını doldururduq.Ərşad dillənməsədə Kənan qısqandığını bildirib incidiyini deyərək qaşqabağını sallamışdı.Yerimdən qalxıb onun boynunu qucaqlayaraq yanağından möhkəm öpərək güldürmüşdüm..
Otağıma çəkiləndə telefonuma baxdıqda ondan mesajlar gəlmişdi.Muradı yanımda görüb səhv anladığı bəlli idi.
.Bir əl boğurdu məni sanki,heç görmədiyim bir əl.Nəfəsimi kəsməmiş qurtulmaq istəyirdim amma bacara bilmirdim.Mən Ziyadı həyatımdan qoparıb ata bilmirdim!.Qırsaqqız olub eləbil həyatıma yapışmışdı.Gözlərimi tavana zilləyib baxırdımki qapını döyüb icazə alaraq Murad yanıma gəlmişdi.
-İnciyim yanında yer aç,yağış yağır sən qorxarsan-deməyinə üzümdə gülüş yaratmışdı.Divar tərəfə çəkilib üzümü ona döndüm.
-Niyə bikefsən?.Gəlməyimə sevinmədin deyəsən.-uzanıb mənim kimi əllərini çənəsinin altına qoyub bilə-bilə elə edərək məni yamsılayırdı.-sabahdan qayıdıram hərbi hissəyə.Bacım qovdu evdən deyəcəm polkovnikə.
-Murad-səsimdə olan həssaslıqdan nə demək istədiyimi duymuşdu.
-Yaxşı-yaxşı,niyə qəmginsən?-Murada necə deyim bu məsələni fikirləşirdim.Mən götür qoy edənə kimi Ziyaddan mesaj gələndə telefonun səsinə Murad məndən əvvəl tərpənib götürüb oxudu.Qaşlarını çatıb məndən cavab gözləyirdi.Susmağım onda bir qərar yaratmadığın əmin idim.
-Onu sevirsən?-.Mənim ürəyi gözəl qardaşım.Muradı buna görə digər qardaşlarımdan daha çox istəyirdim.Məni heç zaman mühakimə etməz,dalaşmazdı,anlayaraq şirin dil ilə məni danışdırıb öyrənər sonra isə səhvim olanda başa salardı..Ziyadı istəmədiyimi ona bildirəndə gözlərimdə olan kədərə pis olduğunu görürdüm.Qucaqlayıb bağrına basmışdı-qorxma sən