n istəməyəndən sonra yaxın dura bilməz.Qardaşın ölməyib,gedib nar çubuğu ilə onu döyərəm!.Mənim İnciyimin qanını qaraldıb-güldürməyə çalışsa da bilirdim hirslənmişdi..Səhəri gün işdən məni götürməyə gələndə Ziyadı ona göstərmişdim.Bir kənara çəkilib danışdıqdan sonra ayrılıb biz getmişdik.Ondan soruşanda narahat olmamağımı bildirməkdən başqada heç nə deməmişdi.

Dekabr ayı gəldiyindən imtahanlarıma hazırlaşmağa başlayırdım.Bir tək bazar günü evdə rahat otura bildiyimdən indi də evləri yığışdırmağa anama kömək edib otağıma çəkilmişdim.Nahar üçün yemək hazırlamağa kömək etməyimə icazə verməsədə yanından ayrılmırdım.Günorta olduğundan qapının zəngini eşidən kimi atamın gəldiyini təxmin edib özüm qapıya qaçdım.Qapının açanda qarşımda iki qadın dayanaraq məni süzsələrdə heç birini tanımırdım.Anam müəllimə olduğundan onun şagirdlərinin valideynləri sanmışdım.Qadınlara salam verəndə anam yanıma gəlmişdi.Yaşı digərindən böyük olan qadın xeyir iş üçün gəldiyini deyəndə anam onları içəri dəvət edib yuxarı başa keçirdi.Hər bir ailədə olduğu kimi mənim ailəmdə qonaqpərvər idi.Heç bir zaman qonağa qarşı hörmətsizliyimiz olmazdı.Anam ilə atamın evə gələn qonaqla rəftarını gördükcə hörmətin nə olduğunu başa düşürdüm.
Qadınlar qonaq otağına keçib əyləşmişdilər.Məndə mətbəxdə oturub maraqla anamı gözləyirdim.Bunlar kimin adamı ola bilərdi deyə fikirə gedərkən,qazın üzərində olan çaydanın qaynayıb daşma səsinə özümə gəlib tez kənara çəkdim.Yavaş-yavaş siniyə nəlbəki,stəkanları düzüb çayı hazır edirdim.Anam gəlib onlara tez tələsik çayları süzüb ağzımı açmağa belə vaxt tapmadan qonaq otağına geri qayıtmışdı..Çayları onların qarşısına qoyub yenidən mətbəxə gələndə yenə mən sözümü deməmiş anam danışmağa başladı.
-Qızım Ziyad kimdir?tanıyırsan?-sualına tutulub qalaraq key baxışlarım artıq yerini almışdı.Mən indi anama nə deyəcəkdim.Tanıyıram desəydim ondan gizlətdiyimə görə danlayacaqdı.Tanımıram desəm yalançı olacaqdım.Bir neçə saniyə içində yaranmış sükutdan nə cavab verəcəyimi