ı lent ilə bağlanmışdı.Bu güllərin sahibi Ziyadın olduğuna əmin idim.Onun hədiyyəsi olsada çox xoşuma gəldiyindən qucağıma alıb üzərindəki kartı oxudum-“Digər xoş günlərini yanımda istəyirəm.”
Öküzdə olsa xoş sözlər deməyi bacarırmış.Gülləri evə apara bilməzdim.Aparmayacaqdımda.Onları götürsəm Ziyadı qəbul etmiş olardım.İş yoldaşım qızlar məni təbrik etməyə yanıma gələndə güllərə görə söz atmışdılar.
-Yazıq oğlan dəridən qabıqdan çıxır səni razı salmaq üçün.-Almazın cümləsi bitən kimi Reyhan ardını gətirmişdi.-Hər gün masan güllərsiz olmur.Belə sevən birdə tapa bilməzsən.
Qızlar onu az çox tanıyırdılar.Sayəsində iş yerimdə bilməyən yox idi.
-Almaz bacı mən elə öküz oğlan arzulamıram.Hələ nə yaşım var?oxuyacam,təhsilimi davam etdirəcəm..
Almaz mənə diqqət ilə baxıb gülümsəmişdi.-Düz edərsən oxumaqla İnci.Savad qazanmaq heç kimə ziyan etməyib bu günə qədər.Amma yaddan çıxarma,həyatımıza girən doğru insanları itirməməliyik.Demirəm o sənin üçün doğrudu ya səhv.Bax gördə nə edirsən-deyib Reyhan ilə bərabər gülüşmüşdülər.
-Hə İnci bax gör nə edirsən.Toy istəyirəm,toy,toy!-Reyhan da ondan geri qalmayıb atmacalar atıb getdilər.
Güllərə baxıb başımı qətiyyətlə sağa-sola yelləyirdim.-Əsla o öküz mənim həyatıma girməyəcəkdi!.

Yanvar ayı artıq gəldiyin eh bu sesiyalarla nə edəcəkdim.Oxumaq bir yandan,həyəcan digər yandan canımı üzürdü.Otağıma çəkilib gecənin bir yarısına kimi imtahanıma hazırlaşmağıma Muradın acığı tuturdu.Özümü bu qədər yormağıma hirslənirdi.Gəlib söhbət edərək üzümü güldürüb gedirdi.Arada əlində çörək arası yemək gətirib mənimlə bərabər yeyirdi.Sabah son imtahanım olsa da Muradın təkidi ilə dərslərdən uzaqlaşıb yerimə girib yatmışdım.Şirin yuxumu mesaj səsi pozmuşdu.Gecənin bu vaxtı kim ola bilərdi bu deyə düşünərək telefonu əlimə alanda ilk saata baxdım.Hələ saat 11 idi.Bəzən yarımsaatda olsa gözümüzü yumanda elə bilirik saatlarca yatmışıq.“Kiçik zamanın içində böyük yuxu”...
Bu mərdimazar Ziyaddan başqası olmazdı.İndiyə kimi nə mesaj yazmışdısa