anlamırsan?!!-bir anda tonu dəyişmişdi.Qorxduğum o gözləri görmək əsməyimə bəs etmişdi.
-Məndən uzaq dur!!.istəmirəm səni-onu orada tək qoyub avtobusa minib,hirsimdən ağlayırdım.Neçə gündü mən özümü boş yerə üzmüşdüm deməli.Bu insana acığım birə beş artmışdı.
Günlərim yerini aylara verərək axarı ilə keçib gedirdi.O,söhbətdən sonra onu tez tez görsəmdə saymamazlıqdan gəlirdimUniversiteti bitirib magisturaya sənəd vermək istəyirdim.Onun üçün üzərimdə işləyirdim..Yaşım artıqca dünya görüşüm,fikirlərim dəyişsə də işləmək,oxumaq arum dəyşməz qalırdı..Hər yaş,hər il öz hökmü ilə gəlirdi.
Bu gün işə yeni aldığım donumu geyinəcəkdim.Dizimdən bir qarış gödək olsada paltonun altından bilinməyəcək deyə rahat idim.Gödək olsada çox abartılı deyildi.İş yerində də masa başında olduğum üçün çox hərəkətdə olmurdum.Otağıma girib üzərimi çıxararaq yerimi aldım.Qeydlərimə baxıb bu günə nələr edəcəyimi nəzərdən keçirirdim ki,Ziyadın gəlməsi ilə qaşqabağımı tökmüşdüm..Qarşımda olan stula əyləşib üzümə zilləmişdi baxışlarını,aramızda sükut hökm sürürdü.Danışıb onun qorxunc üzünü görməkdənsə susmaq mənə sərf edirdi.Zəng gəlməyi ilə Almaza sənəd aparacağımdan yerimdən durub arxamda olan şkafdan həmin sənədi seçib geriyə dönəndə Ziyad yanımda tam qarşımda idi.Bu yaxınlıqdan özümü itirmişdim.-Bu nə geyimdi!..-qolumdan bərk tutub yerimə oturtdu.
Necə qolumdan bərk yapışmışdısa ağrısına görə instiktiv olaraq əlimlə qolumu tutdum.
-Geyimimə görə səndən icazə alacaq deyildim.Xahiş edirəm get burdan.Qorxudursan məni-yenə eyni zəhmli görkəmində idi.Qorxumdan stuluma qısılıb ona baxırdım.
-Heç bir yerə getmirəm.Bu geyim ilə ordan ancaq evə gedəndə duracaqsan!.
-Sən axı məndən nə istəyirsən-deyəndə onun baxışlarına dözə bilməyəndə qorxumdan gözlərim sözümə qulaq asmırdı.Yaşlar dənə-dənə yanağımdan diyirlənirdi.Əllərimlə gözümü silib guya ağlamaq istəmirdim.Onun üz ifadəsinin dəyişməsinə lap kövrələrək ağlamaq gəlmişdi.Pis olurdu buna görə,baxışlarından hiss edirdim.Ara bir dodağını