a verməyəcəkdilər.Ev dustağı edərdilər amma Ziyada verməzdilər.Biz Bakılılarda qız qaçırılmasına pis baxırdılar.Sözlərinə əsəblərim yerindən oynadığı üçün hirsimi göz yaşlarıma vermişdim.-Səni gördüyüm gün başıma daş düşəydi!!.Burax məni ay vəhşi,yalvarıram burax.Yalvarıram-dilimin altında bunları deyərək divardan asılan böyük saata baxanda gecə 2 idi.Evdəkilər indi mənim üzümdən pis idilər.Sabah nişanı olan qız qaçırılmışdı!..Ailəmin adına böyük rüsvayçılıq yapışdırmışdım.Mən belə olsun istəməmişdim.Yalvarışlarıma məhəl qoymayıb dediyindən dönmürdü öküz.Əlimdən heçnə gəlmədiyçün qaçıb əlindən çıxa bilmirdim.Ağlayaraq oradaca yuxuya getmişdim.
Yavaş-yavaş səhər açılırdı.Oyananda üstümdə ədyal yanımda isə Ziyad yatmışdı.Özünü balaca divana sığışdırıb məni qucaqlayaraq yatmışdı.Gözlərim onsuz mənim ixtiyarımda deyildi.Bunu görən kimi yaşlar sel olub yanağımdan süzülərək yastığa düşürdü..Ürək yanmasa gözlərdən yaş çıxmazmış.Mənim ürəyimdə elə bir ağrı,kədər var idiki,gözlərim dayanmırdı.Səssiz ağlamağım güclənib hıçqırığa çevrilmışdi-Bitdim mən.Bitdim!..niyə bunu edirsən mənə-deyəndə oyanaraq qalxıb yerdə diz üstündə oturmuşdu.Saçlarıma sığal çəkərək –bağışla deyirdi.
-Çək əlini üstümdən!!..İyrənirəm səndən..-son sözlərimə baxışları dəyişərək kədərli gözlərini nifrət əvəzləmişdi.Hikkə ilə qalxıb yanımdan getmişdi..Halım özümdə olmadığından əl-üzümə su vurmaq istəyirdim.Qalxıb ətrafıma baxaraq hamamı axtarıb tapmışdım.Əl üzümə su vurandan sonra geri qayıtmaq istəyəndə Ziyad qarşımı kəsərək əlimdən tutub mətbəxə apardı.Səhər yeməyi üçün süfrə hazırlamışdı.Hirsimdən süfrəni necə dartmışdımsa hər şey yerlə bir olmuşdu.-nuş olsun sənə!-otağa qayıdıb ətrafıma baxırdım.Pəncərələr reşotkalı idi.Balkona çıxan qapını açmaq istəyəndə bağlı olmasına üzülmüşdüm.Onunla bir yerdə qalmaqdansa özümü balkondan atmaq istəyirdim.Nə olur olsun təki onu görməyim.Bu fikirlərimə başım qarışanda Ziyadın səsini eşitdim.
-Qapı bağlı,pəncərələrdə həmçinin.Məndə evdəyəm.Qaçmağı düşünmə boş