hə İnci?
-Hə.
-Onun səndən xoşu gəlir.Mənə dedi sənə çatdırım.-Hər qız onu sevən yaraşıqlı bir oğlan olduğunu görəndə sevinir.Mənimdə sevinmişdim.O da biranlıq.Çünki mənim sevgiyə aid fikirlərim başqa idi.ilk əvvəl təhsilimi bitirmək sonra işləmək.Daha sonra evlənib balaca-balaca qız uşaqlarının anası olmağı arzulayırdım.Sevgi üzərində deyildə məntiq ilə ailə qurmaq istəyirdim.
Qəmər çox danışıb onun haqqında məlumatlar versədə marağında deyildim..
Kərim hər gün otağımızın qarşısından çəkilmirdi.Bir gün evə gələndə anam məni qarşısında oturdub danışmağa çalışırdı.Amma bacarmırdı.Görünür sözü haradan başlayacağını bilmirdi..Axır da özünü toplayıb sözünə başladı.
-İnci...Əmin Əfqana səni almaq istəyir.Atana deyib fikrini.
Eşitdiklərimə kiçik şok yaşayırdım.Əfqanı bir qardaş kimi görmüşdüm hər zaman.Muraddan bir fərqi yox idi mənim üçün.Hər zaman olduğu kimi bu dəfə də ağzım açıq qalaraq gözlərimi döyürdüm.Adətim idi həyəcanlanada ya qorxanda key kimi dayanıb gözlərimi yumub açmaq.Özümü ələ alıb dillənə bilmişdim birtəhər-Bəs a atam nə deyib ana?
-Atan da cavab verməyib.Nə deyirsən bu işə?
-Ana istəmirəm.O,mənim qardaşım kimidi.
-Yaxşı qızım atana deyərəm.Bilirsən səni zorla heç kimə vermərik.
-Çox sağol ana-deyib sevinərək anamı qucaqladım.inana bilmirdim əmimoğlunun mənə elçi düşməsinə.Aradan iki gün keçmişdi.Evə gələndə əmim uşaqlarını bizdə görüb sevinərək görüşdüm onlarla.Əfqanla da görüşüb otağıma getdim.Az keçmiş qapını döyərək içəri keçdi.Yerimdə oturub telefonumla oynayırdım.O,isə qarşımda dayanıb sözünə başladı.
-İnci sən mənim balaca bacımsan.istəmirəm aramıza soyuqluq girsin.
-Narahat olma..-desəmdə içim bir qəribə narahat idi.
-Atamı bilirsən.O,istədi bunu.Məndə sözündən keçə bilmədim.-duyduqlarıma çiyinlərimdən bir yük götürülmüş kimi rahatladım.Cavab verə bilmirdim.Nə deyim axı? Sadəcə gülümsəmək ilə kifayətlənməyimdən Əfqan məni anlamışdı.

Bu gün bibim oğluna toy edirdi.Atamın kefsiz olması mənədə təsir edirdi.Demişdim məni hər kəs