d oyanıb qolunun yaş olduğunu görəndə başımın altında olan qolu ilə məni özünə döndərib qucaqlamışdı.Alnımdan,saçlarımdan öpərək ətirimi içinə çəkəndə ürəklənib dillənmişdim:-atamgil nə dedilər?.
Sualıma cavab vermədiyindən birdə təkrar etmişdim.-Deməyəcəksən?-məni buraxıb dikəlmişdi.Məndə durub oturanda üzümü əllərinə alıb incələyirdi-İncim..-sözlər ağzındən çətinliklə çıxırdı.-Deyəndən sonra getdilər.
İnanmırdım bunu etdiyinə-yalan deyirsən!-ayağa qalxıb otaqdan çıxmaq istəyəndə gözlərim qaraldığından yerə yıxılmışdım.Əllərim ilə yerə dayaq verib əzilməkdən özümü güclə saxlasamda əllərim biləkdən çox ağrımışdı.Həyəcanlı halda tez yanıma gəlib yerdən qaldırmaq istəyəndə elə bir tərs baxışla baxamışdım ki əlini məndən çəkmişdi.
-Guya məni çox fikirləşirsən?-cavab verməyib əsəbilə otaqdan çıxmışdı.Oturduğum yerdən tərpənməyib oradaca qalmışdım.Soyuq bədənimə işləsədə vecimə deyildi.Əllərimlə pola dayaq verib gözlərimi bir nöqtəyə zilləmişdim.Yadıma keçən il keçirdiyimiz Novruz bayramı düşmüşdü.Tonqalın ətrafına yığışanda Murad-İnci gələn il sən burda olmayacaqsan-demişdi.Bu cümlə kövrəlməyimə səbəb olmuşdu.Onsuz bura gələndən gözlərim ağlamaqdan dayanmamışdı.Muradın dediklərini düşündükcə ağlamağım hönkürtüyə çevrilib güclənirdi.Bu elə bir hal idiki özümü ələ almağı bacara bilmədiyim üçün ürəyim partlamaq dərəcəsinə gələrək yerindən çıxmaq istəyirdi..Ziyad səsimə yanıma gələrək əyilib qarşımda oturmuşdu.
-Ağlamaqla ancaq özünə ziyan edirsən İnci.
-Məni biraz istəyirsənsə burax gedim.
-Mən səni buraxmamaq üçün bir ömür nifrətini qazandım.-gözləri dolmuş halda məni qucaqlayanda bu dəfə heçnə etməmişdim.Heç onun məni buraxmasını istəməyimin doğru olub olmadığınıda anlamırdım sadəcə bu evdən,ondan qurtulmaq istəyirdim.Nəfəs aldıqca bir əl məni boğurdu sanki.Qurtulmaq istəyirdim bu boğulmadan amma nə çarə?bacara bilmirdim.Mən azad olmaq istədikcə daha da boğulurdum.
Soyuq olmasın deyə məni dilə tutaraq yerdən qaldıranda divana gedib oturub key kimi gözümü saata