mənə bir qana baxırdı.
-Niyə elədin bunu İncim-saçlarımdan öpüb məni ayağa qaldıraraq hamam otağına aparanda özümdə deyildim ona cavab vermək üçün.Bütün bədənim donmuş,keyimişdi.O,nə edirdi cansız bədənim hiss etmirdi.Krantın qabağına gətirib məni qollarıyla əhatələyərək bərk yapışmışdı.Çox dərin kəsilmədiyindən qolumdan qanı yuyub bintlə sarıyaraq dilinin altında nəsə deyirdi.Həm hirsindən əsirdi həmdə qorxmuş,peşman baxışları ilə məni qucaqlayıb ehtiyatla davranırdı.Yatağıma uzadaraq üzərimi örtüb üzümə dağılmış saçlarımı rezin ilə yığdıqdan sonra yanıma uzanıb arxadan qucaqlamışdı.
-Məni niyə tanımaq istəmirsən axı mələyim?.Nə olar mənə şans versəydin.Sənə bunları yaşatdığım üçün bağışla İncim..
Bu oğlan nə danışırdı?.Onun sözlərinə acı gülmək məni tutmuşdu. Etdiyini necə bağışlayardım.Mənə elə bir zərbə yaşadmışdı ki ömür boyu bəlkədə yaddaşımdan silə bilməyəcəkdim.İstəmədiyim halda onu,zorla sahib olub dəliyə döndərmişdi məni.İndi durub bağışla deməyini qəbul edə bilmirdim!.Bir qız üçün ağır bir hadisə yaşadığım üçün həzm edə bilmirdim.Böyük bir tikə boğazda necə ilişir qalır?..Su içsən belə xeyir etmir o səni boğduqca sən nəfəssiz qalıb çabalayırsan.Ölümə getdiyini anlasanda bir ümid gözləyirsən qurtulmağa..Mənim ümid yerim yox idi.onu hər gördükcə Ölürdüm..
Yuxuya necə getdiyimi bilməsəmdə üzərimdə toxunuş hiss etməyimlə yerimdə dikəlib qışqırmağım bir olmuşdu.
-Dəymə mənə!..-Yan yörəmə baxanda yanımda dayanan Nərmini görmüşdüm.Onun toxunuşuna qışqırmağımdan yazıq qız necə qorxub tez ayağa qalxmışdısa,həmin an Ziyad qapını açıb təlaşla içəri daxil olaraq yaxınıma gəlmişdi.Məni sakitləşdirmək üçün toxunmaq istəyəndə icazə verməyib qovmuşdum .
-Toxunma mənə sən!..-Kor peşman səsini çıxarmayıb Nərminə məni tək qoymamasını bildirib getmişdi.
Yerimdə oturub boş-boş gözümü bir nöqtəyə zilləyib durmuşdum.Ölməyi belə bacarmamışdım.Bu məni dəli edərək özümə nifrətim ikiqat artırırdı.Qalxmaq istəyərkən başım hərləndiyi üçün yerə yıxılanda başım dəydiyindən