ə keçmişdi.Bir neçə saniyə göz gözə qalmağımızda yaş yanaqlarımdan süzüləndə onun gözlərində olan əsəbi,peşman baxışlar almışdı.Əlimi boşlayıb otaqdan çıxmağı ilə hönkürməyim bir olmuşdu.Allahım mən sənə nə etmişdim axı belə cəzalandırırsan məni?..Yəqin günahkar bir bəndə idim belə cəza almışdım.
Çöl qapının səsinə getdiyini anlayanda ucadan ağlayanda özümü sakitləşdirə bilmədiyimi Nərmin anlayırdı.Divana da oturub müqəvva kimi yerimdə dayanaraq onun sözlərini beynimdə eşidirdim.Belə olmağım Nərminidə incitdiyini görürdüm.Mənə görə daha kimlər incinmişdi görən?.Məndən başqa deyəsən hamı yara almışdı.
Şirin dilinə salaraq danışdırıb yemək yeməyimiz üçün razı salaraq naharı edib otağıma çəkilmişdim.O,da mənim ardımca gəlib yanıma oturmuşdu.Dəyəsən məndən əl çəkmək fikri yox idi.Ona diqqətlə baxaraq necə gözəl olduğunu indi başa düşmüşdüm.Uzun ipək saçları vardı.Oturuşu-duruşu elə incəydi sanki qırılıb töküləcəkdi.
-İnci olar saçlarını hörüm?..Həvəsim var saç hörüklərinə.Deyilənə görə pis bacarmıram.-Onun səmimiyyətinə qıymayıb icazə verib başımı yelləmişdim.
-Niyə Ziyada qarşı soyuqsan?..Yəni azda olsa onu bəyənmirsən?
-Tam tərs insanlarıq bir birimizə.
-Qısqanclığına görə deyirsən?
-kənardan bu qədər hiss olunurmuş demək.
-Elçində elədir amma bir şirin dilim bəs edir onun yola gəlməyinə.
-Yox Nərmin bizdə alınmaz.
-Məncə sən ona şans ver.O sənin üçün nələr edib bilirsən?
-,...............................
-Ailən səni almağa gələndə öz ailəsinədə qarşı çıxıb səni verməyib.Atasıyla hələ sözləri düşüb.Elçin mənə Ziyad haqqında danışanda səni bu qədər sevdiyinə ilk inanmırdım.Bu olanlardan sonra onun gözlərində olan sevgini görməyə bilməzdim.Məncə tərsliyini biraz kənara qoyub onu tanımaq istəsən uduzmayacaqsan.
Bəlkədə Nərmin doğru deyirdi.Amma nə edim ondan qorxmağım onu tanımağıma mane olurdu.
Axşama kimi belə söhbətləşərək günümüzü başa vurmuşduq.Uzaqdan gözəl,özünü bəyənmiş,kokoş kimi görünsədə çox səmimi,şıltaq xarakterli qızıydı.Nişanlısı ilə