m çox ağladığıma həm şişmiş həmdə ağrıyırdı.Ona cavab verməyib yataq otağına keçib uzananda ardımdan gəlib qarşımda yerdən oturub yemək yeməyimi istəyirdi.Arxamı ona çevirib gözlərimi yummuşdum.Həmin an atasından zəng gəlmişdi.-Xoş gəldin normal həyata Ziyad-deyib telefonu açmağı ilə atasının səsi otağı bürümüşdü.Məni soruşub necə olduğumla maraqlanırdı.O, da yanımda oturub yaxşı olduğumu demişdi.Evdəkiləri soruşandan sonra-bu gün anan gələcək-deyib Ziyadın ağzını açmağına imkan verməmişdi-səsində çıxmasın evdə ol.!.
Məndə daha yatmayıb ayağa qalxaraq ayıb olmasın deyə otaqlara əl gəzdirirdim.Biraz keçməmişdi ki anası gəlmişdi.Mən isə otaqda oturub üzə çıxmağa ürək etmirdim.Onun ailəsi qarşısında utanırdım.Əsasda anası..Neçə dəfə qapımıza gəlib yox cavabı ilə qayıtmışdılar.
Qapıdam girən kimi Ziyadı öpüb əzizləməyindən anlamışdım oğluna çox düşkün idi.
-Ana qurban niyə belə arıqlamısan?-qadının sözü məndə qarışıq duyğular yaratmışdı.
-Yaxşı ana,bəsdi..
Onların səslərini eşitdikcə anam yadıma düşürdü.Atama hər dəfə mən çay süzərdim.Anam isə bizim mehribanlığımıza gülərdi.Onları xatırladıqca gözlərim dolduğundan özümü ələ almağa çalışırdım.Elə bu an anası otağa gəlmişdi.
-Ağlama,evdə cavan oğlum var,səs eşidib pis oluram-dodağını büzərək mənə baxanda onu görən kimi ayağa qalxmağımla əlimdən tutaraq oturdub sözünə başlamışdı.
-Bax qızım oğlum səni qaçırıb.Olan-olub keçən keçib,ailən səni qəbul etmir.İstəyirsən evlən istəmirsənsə biz şərait yaradarıq ayrı qalıb yaşayarsan.Yəni səni məcbur eləmirik.
Elə rahat danışmasına özüm özümü hər şeydə günahkar hesab eləyirdim.Sanki hər işi mən etmişdim oğlanlarının günahı yox idi..Mənə onların oğlu dünəndən lazım deyildi.Onun ucbatından bu halda deyildim?.Anasının məni bəyənmədiyi açıq aşkar ortadaydı.Məndə onun oğlu üçün ölmürdüm.O,qadınıda anlayırdım oğlu üçün qapımıza hər gələndə yox cavabı alıb qayıtmışdı.Kim öz balasını bir başqasından əksik bilərdi.
-Seçimini elə sabah gələcəm.
Heç nə deməyib başımı aşağıya