salmışdım.Nə deyə bilərdim haqqlı idi.Bəlkə də mən ən böyük günahkar idim.
Qadın gedərkən oğlunu əzizləməsinə yenə kövrəlmişdim.Heç bayaq yaşadığım duyğular bu qədər toxunmurdu mənə.Yenə emosiyalarım baş qaldırdığı üçün ağlayaraq başımı qatladığım dizlərimin üstünə qoyub dodaqlarımı dişləyərək səsimi batırmaq istəyirdim İçimdən qışqırıb üsyan etmək gəlirdi.Ziyad otağa gələndə məni belə görüb narahat olmuşdu.
-Niyə ağlayırsan İncim,yoxsa anam nəsə deyib?
Başımı yelləyərək yox deyib üzünə baxanda yaxınlaşıb qucaqlamaq istəyəndə geriyə çəkilmişdim.Bir hərəkəti ilə əlimdən tutub qucağına oturtmuşdu..
-Ağlama birdə!..o göz yaşların diri-diri öldürür məni-qucaqlamağına həmişə olduğu kimi əllərim yanımda qalmışdı.
-Mən səninlə evlənmək istəmirəm.-sakit tonda deyəndə ondan səs çıxmadığına ürəklənmişdim-Evlənmək istəmədiyimi sabah ailənə deyəcəm.
Sözlərimdən sonra məni özünə bərk sıxmağından əsəbləşdiyini anlamışdım.Çox sıxdığından çabalayıb ayrılmaq istəsəmdə gücüm çatmırdı.Axırı qollarından qaça bilmişdim.Tez qalxıb getmək istəyəndə tutub necə özünə çəkmişdisə yatağa yıxılmışdım.Yıxılmağımla üstümə çıxıb qucaqlayaraq bərk tutmuşdu.Onunla bu qədər yaxınlığa ilk gecə yadıma düşmüşdü.Qorxaraq onu yumrruqlayıb üstümdən qalxmasını istəyirdim.Bir əli ilə belimdən qucaqlayıb özünə sıxmışdı,digəri ilə əllərimdən tutub saxlamışdı.Göz gözə qaldığımızdan zəhmli sifətinə sussamda rəngimin qaçdığına əmin idim.Mən yalvarış dolu baxışlarla ona baxanda o,parlayan gözlərini gözlərimə dikib qaşlarını çatmışdı.
-İnci əgər sən sabah o sözü desən bu otağa bağlayaram səni,heç kimidə yanına buraxmaram!.Evlənəcəksən mənimlə!.
Qorxumdan başımı tərpədərək yaxşı demişdim.
-Mənim İncim ağıllıdır-sanki qarşısında uşaq vardı.Danışığına key kimi baxa qalmışdım.Gah məni hədələyir gahda şirin danışaraq ağlımı qarışdırırdı.Üstümdən qalxıb yanıma uzanaraq məni özünə çəkib başımı sinəsinə qoydu.
-Yum gözlərini yat.
Qısa şok yaşayırdım.Məni qucaqlasada mən heç bir reaksiya vermirdim hər dəfə