“Yox” sözünü anlamayacaq qədər odun idi.Burnunu boynuma dayayıb arxadan qucaqlayaraq yenidən yuxuya getmişdi. Mən isə düşünürdüm görən o,məni rahat yaşamağa qoyardı?.Onunla evlənsəydim necə olacaqdıq.Günümü zəhər edəcəkdi yoxsa azad nəfəs ala biləcəkdim?.Ziyadın müsbətindən çox gözümdə mənfiləri vardı.Ailəmdən uzaq salmağı hər müsbətini itirirdi.Onları yadıma düşdüyündən yenə kövrəlmişdim.Qəti qərarımı qəbul etmişdim.

Yuxudan oyanıb əl üzümüzü yuduqdan sonra yemək yeməyimi istəsədə yeməmişdim.Yeməyini yedikdən sonra sənədlərini gözdən keçirərkən qapının səsinə gedib açanda Nərminin gəlişinə sevinmişdim.Onun yanında nənəni görəndə məni həyəcan basmışdı.Elçin yuxarı çıxmadığından Ziyad zəng edib tək qalmasın deyə çağırmışdı.Otaqda Nərmin,mən,nənə qalmışdıq.
-qızım neyləmək fikrindəsən?-nənə axır ki gözlədiyim sualı vermişdi.Ondan,onun hədələrindən qorxsamda ürəyimin səsini dinləmişdim.
-Onunla evlənməyəcəm..
Son nöqtəni qoyaraq bundan sonra özümü düşünəcəkdim.Hər kəs özünü düşünüb məni anlamaq istəmirdisə məndə heç kimi anlamayacaqdım..Sözümün bitməsinə nənə ağzını açırdı ki Ziyad otağa girib qollarımdan tutaraq qaldıranda gözlərindən od yağırdı.O,hirslənəndə göz rəngi dəyişirdi və bu məni vahiməyə salırdı.
-Evlənəcəksən vəssalam!.Hələ evlənmə gör səni öldürürəm ya yox-qolum ağrısı bir yandan,onun qorxusu digər yandan dilimi uddurmuşdum.Nənə bir söz deməyib otaqdan çıxmışdı.Yazıq qadın bu dəliyə nə deyərdi.Çıxmağı ilə Elçin gəlib onu tutub ayırmaq istəyirdi.
-Gəl çıxaq,öldürəcəksən qızı.-razı salıb onu otaqdan aparmağı ilə divana çöküb hönkürməyim bir olmuşdu.Nərmin məni sakitləşdirmək istəsədə bacarmırdı.
-Bu insana şans ver deyirdin?.-acıqla ona baxıb ağlayırdım.
-İnci onsuz evlənməsən rahat yaşamağa qoyan deyil..Bəlkə evlənəsən?
-İstəmirəm onu ömürümü qara edəcək bu insan!.Mənim işim,özümə görə ailəm vardı.Hanı?bax indi heç biri yoxdu.-ağlayaraq artıq hıçqırırdım.
-Axşam Ziyadla danış.Bəlkə sən istədiyin kimi olacaq?-Nərminin sözləri ağlıma batmasada