susmuşduq.Telefonuna gələn səsə baxandan sonra saçlarımı üzümdən çəkərək oyaq olduğumu görmüşdü- dur yemək yeyək.
Cavab verməyib başımı silkələyərək yaxşı deyib durmuşdum..Onunla evlənəcəkdimsə tanımalı idim.Mətbəxə keçib anasının gətirdiyi yeməkdən çəkmək istəyəndə yerə dağıtmasından bacara bilmədiyi aydın idi.Boşqabı əlindən alıb özüm çəkib masaya qoymuşdum.Yeməyi sevdiyi həvəslə yeməyindən hiss olunurdu.Ağzımızı açmadan sakitcə yeyib qonaq otağına keçirdik ki qapı döyülmüşdü.Ziyad qapını açmağa gedəndə məndə yataq otağına çəkilmişdim.Utanırdım gələn qonağın üzünə çıxmağa divana oturmağımla Nərmin sevincək otağa gəlib məni qaldırmışdı.
-Dur hazırlaş gəzməyə gedirik!.-eşitdiklərimə inanmayıb kefsiz yerimə oturmuşdum.
-Ziyad qoymaz.
-O da bizimlə gəlir.Bu günümüzü gözəl keçirəcəyik.Axşam şəhər gözəl olur.-Onun bu hərəkətinə ürəyimə ümid toxumları səpilmişdi.Bəlkə də bizdə alınacaqdı mən onu səhv tanımışdım.Çox qapalı qısqanc deyildi?.Eh...bəlkələr,bəlkələr..Bizdə ümid yaradıb sonda puça çevirən..“bəlkələr”
Yerimdən qaldırıb şkafın önünə gətirərək gözəl bir don seçəndən sonra geyinib güzgü qabağına oturmağımla məni əsarətinə alıb bəzəmyə başlamışdı.Normalda mən çox bəzənən olmadığım üçün gözlərimə bir layner çəkərdim.Dərim çox ağ olduğuna görə üzümə əlavə bir şey vurmağa ehtiyac duymurdum.Nərminədə bunu demişdim.Sağolsun çox bir şeylər üzümdə etməmişdi.Saçlarımı açıq qoyub güzgüdə son dəfə özümüzə baxmışdım.Ziyadın gözəl zövqü vardı.Dizimdən bir qarış yuxarı,çiyindən biraz aşağı qolları olan cins don idii.Üstündəndə cins gödəkcə geyinib özümə baxırdım.Uzun zamandır yaxşı yemək yemədiyimdən arıqlayıb çöpə dönmüşdüm.Nərmin otaqdan çıxıb nişanlısı ilə aşağı düşəcəkdi.Onun çıxmağı ilə Ziyad gələndə məndə onun ardından çıxmaq istəyəndə əlimdən tutub saxlamışdı.
-Bunu dəyişib,şalvar geyin!
-Özün axı almısan.
-Bilirəm İncim amma mən onun belə qısa olacağını təsəvvür etməmişdim.-Başımı yelləyib təəssüflə yaxşı deyib kənara çəkilmişdim.O,da otaqdan çıxaraq üzərimi