qayıdırdıq.Yolda tıxaca düşdüyümüzdən arxada Nərminlə oturub onun telefonunda şəkillərə baxırdıq.Sonra onun başı mesajlara qarışdığından məndə pəncərədən çölə baxanda fikrim başqa yerdə olduğundan gözüm yol çəkirdi.Heç haraya baxdığımın fərqində deyildim.Ziyad necə İnci! Demişdisə ürəyim əsmişdi.Nərmində telefon əlində baxa qalmışdı.Güzgüdən ona baxanda boyun damarların qabarmağına daha gözlərinə baxmağa qorxmuşdum.Nərmin əlimdən tutub məni sakitləşdirməyə çalışırdı.
-Fikir vermə yəqin nəyəsə əsəbləşib.
Pəncərəyə başımı çevirəndə dayandığımız yerdə bizimlə bərabər dayanan maşın sürücüsünün baxışlarını görməyimlə gözlərimi qaçırmışdım.Qorxumdan əlim ayağım buz kəsmişdi.Demək o bunu görüb əsəbləşmişdi.Başımı aşağı salıb Nərminin telefonuna baxmışdım.Onun telefonuna baxdıqca özümünki yadıma düşürdü. Doğrusu indi heç telefon istəyində də deyildim.
Binanın qarşısına çatanda ilk Ziyad düşüb məni düşürtmüşdü.Nərmingil ilə sağollaşıb bloka girdiyimizdə qorxu həyəcanı məni basanda ürəyimdə özümlə danışaraq sakitləşdirmək istəsəmdə alınmırdı.Liftin açılmağı ilə biləyimdən yapışıb içəri keçirmişdi.Əsəb olduğunu biləyimi möhkəm sıxmağından bəlli idi.Qorxumdan səsimi çıxarıb dinmirdimki dalaşmayaq.Ağrısından dodağımı dişləməyimi görüb əlini biraz boşaltmışdı.Evə girən kimi ayaqqabılarımı çıxarıb sakit yataq otağına keçərək ondan qaçmaq istəyəndə mümkün olmamışdı.
-İnci xanım bağışla bayaq baxışmağınıza imkan vermədim!- Arxamca gələrək qapını çırpmışdı.
-Baxışmırdıq.-zəif səslə deyib gözlərimi qaçırırdım.O,hirsli olanda vəhşiyə dönürdü.
-aa bəs nə edirdiniz?-yenə gözləri qısqanclıqdan dönmüşdüm.Qorxaraq yaxınlaşıb haqsız olduğunu demək istəyəndə bir xeyiri olmamışdı.
-Mən ona baxmırdım vallah gözüm yol çəkdiyindən hara baxdığıma diqqət etməmişdim.
-Gözün mənim tərəfə niyə baxmırdı o tərəfə baxırdı!.-Bu insana daha necə deyəcəyimi bilməyib otaqdan çıxmışdım.Günahsız yerə günahlandırılmağıma danışmağımın mənası yox idi çünki o,bildiyindən dönəcək deyildi..Qonaq otağına