a keçib divanda oturmağımla ardımca gəlmişdi.
-Mən danışanda çıxıb getmə!-başımı yeləyərək yaxşı demişdim.
-Birdə kiməsə baxmırsan!-onada yaxşı deyərək başımı çevirmişdim.Əmrlər verməsinə yaxşı deməkdən başqa əlimdən heçnə gəlmirdi.Dilləşib cavab qaytarsaydım söhbəti uzadaraq daha böyük davaya çevirməkdən qorxurdum.Eh mən nədən qorxmurdum?.İnsanın qorxduğu nə varsa başına gələrmiş,o da mənim başıma gəlmişdi.Gözüm dolduğundan onun bilməməsi üçün otağıma getmək istəyirdim
Sakitləşib tv-ni yandıranda məndə ayağa qalxmışdım-Yuxum gəlir.Açıq hava məni yordu.
-Yaxşı yat.Məndə iş gətirmişəm evə,onu bitirim yatacam-heçnə deməyib otağa keçərək özümü yatağa atıb hönkürərək ağlamışdım.Ziyadla xasiyyətimiz uyğun gəlmirdi.Bu yaşıma kimi ailəmdə belə bir qısqanclıq edənim olmamışdı.Onun qısqanclığı məni sıxaraq hər dəfə quyunun dibinə atırdı.Xoşbəxt ola bilməyəcəyim açıq aşkar ortada idi...Ailəm...Onlara ürəyimdə hirsim baş qaldırmışdı.Məni atmasaydılar bu öküzün qurbanı olmazdım.Ondan ayrılsaydım bu şəhərdə baş çıxara bilərdim?.bilmirdim.Heçnəyi bilmirdim!.
Yuxuya necə getdiyimi bilmədiyimdən Ziyadın telefon danışığına oyanmışdım.Deyəsən yenə atası ilə danışırdı.Atasına toy olacağını deyib restoranlara baxmağa gələcəyini bildirmişdi.Zəngi bitirib yatağa uzanaraq qucaqlayıb yanağımdan öpmüşdü.
-Gedirəm sən oyanma,yat tez gələcəm.-cavab verməyib susqunluğuma bürünmüşdüm.Qapını çöldən bağlayıb çıxıb getməyi ilə bu hərəkəti əsəblərimə təsir etmişdi.Özümü məhbus kimi hiss edirdim.Burdan qaçıb getməyimdən narahat olduğuna görə belə edirdi,bilirəm.Yataqda dikəlib onun ağına-qarasına deyinib ürəyimi boşaltmışdım.Yerimdən qalxanda başım fırlandığından yatağa oturmuşdum.Neçə həftədir yaşadığım streslər,yemək yeməməyim günü gündən zəiflədirdi.Birtəhər mətbəxə keçib biraz yemək yeyə bilsəmdə mədəm kiçildiyindən normal dərəcədə yeyə bilmirdim.Onun evdə olmadığından istifadə edib çimmək üçün otağımın qapısını bağlamışdım.Bu evdə iki hamam otağı var idi.Biri yataq otağında digəri isə