sonra qarşısına yemək çəkib qoyaraq məndə yerimi almışdım.
-Nərminlə neyləmisiniz?.
-Heç..-bikef cavab verməyimə üzümə baxmışdı.
-Nə olub?-onun sualını gözlədiyimdən anında cavab vermişdim.
-Mən evdə darıxıram.-baxışlarını yeməyinə yönəldib dediyimə fikir verməmişdi.Məncə anlamışdı sözü nəyə vurduğumu.Yeməyimizi yeyib qonaq otağına keçəndə çay süzüb qabağına qoyaraq yanında oturdum.
-Ziyad mənim işim necə oldu?Onsuz səninlə evlənəcəm,işimə getmək istəyirəm.-barmaqlarımla oynayaraq həyəcanla ona baxırdım.Mənim necə iş həvəskarı olduğumu çox gözəl bilirdi.Ardımca gələn vaxtlarda ancaq kariyera haqqında düşündüyümü dediyimdən ağlımda ancaq oxumaq və iş olduğunu anlatmışdım.
-İş yoxdu gözəlim.
-Niyə?
-Mən danışdım Telmanla səni işdən çıxartdı-sözlərini eşidəndə başımdan qaynar su tökmüşdülər sanki.İşimi çox sevirdim bunu etməsinə kədər qarışıq əsəbləşmişdim.Səbrimi basaraq mülayim davranmağa cəhd edirdim.
-Yaxşı başqa iş olsun.Mən evdə oturmaq istəmirəm.
Onunla danışanda kövrəldiyimi hiss eləmişdi deyəsənki sözünü dəyişmişdi-işdə adın gedir.Sabah gedib danışacam çıxaracaq.
-Nə olar demə,qoy işləyim.Evdə olduqca divarlar üstümə gəlir boğuluram.İcazə ver işləyim-son cümləmdə gözlərim dolmuşdu.Evdə tək qaldıqca dəli olacaq kimi olurdum.Həm mən işləmək istəyirdim.Təhsili evdə oturmaq üçün almamışdım.
-Yox İnci.-bu tərsi fikrindən döndərmək üçün birazda yaxınına gəlib yaşla dolmuş gözlərimlə yalvarmışdım.
-Nə olar,xahiş edirəm icazə ver işləyim.Nə desən eləyəcəm söz veririəm.-Dediklərimi vecinə almayıb ayağa qalxıb otaqdan çıxmaq istəyəndə hirsimdən qənd qabını ardından tullamışdım.Xoşbəxtliyindən divara dəyib qırıq-qırıq olmuşdu.Mənim hisslərim kimi..Məni anlamaq belə çətin idi?..Öz dediyindən dönməməklə nə edirdisə mənə edirdi....
-Niyə axı,niyə qoymursan.Bildik qısqanırsan dedim nə istəsən onu geyinəcəm,onu edəcəm-ağlayaraq yalvarış dolu baxışlarla ondan ümid gözləyirdim.-nə olar işləyim,nə olar-divanın ucunda oturduğumdan başımın gicəllənməyi ilə yerə