ə yıxılıb əllərimlə poldan yapışmışdım.Bu evə gələndən ağlamaq məndə can qoymamışdı.İndidə başımın hərlənməsinə yenə də hönkürtümü saxlaya bilmirdim.-Nə olar,nə olar!-deyə yalvarıb ağlayırdım.Kənardan biri görsə ya da səsimi eşitsəydi,ətimdən ət kəsirdilər deyə düşünərdi.Özümdən asılı deyildi onun hərəkətləri məni elə yorurduki dayana bilmirdim.Gücüm ancaq ağlamağıma çatırdı.Dözməyib gəlib yerdən qaldıraraq divana oturtmuşdu.Su gətirib verəndə əlim ilə yüngül itələyib icazə verməmişdim.-Heçnəyin mənə lazım deyil!..
Yaşadığım isterikanın sakitləşməyəcəyini anlayııb sakitləşdirici verib susub dayanmışdı.Dərmanın təsirindən biraz sakitləşərək yataq otağına keçib uzanmışdım.Sakitləşdiriciyə görə yuxuya tez getmişdim.Oyananda otağın qaranlıq olmasından gecə düşdüyünü anlamışdım.Ayağa qalxmaq istəyəndə üzü üstə yerə dəyməyimin səsinə Ziyad oyanıb tez işığı yandırmışdı.Yataqda məni görməyib yerə baxanda gəlib qaldırmaq istəyəndə əlini itərək icazə verməmişdim.Özüm birtəhər yataqdan tutunaraq qalxırdım.
-əzilmədin?
-...................
Onunla danışmayıb uzanaraq üzümü çevirmişdim.O,da gəlib uzanaraq məni qucaqlamaq istəyəndə hirslənmişdim.
-Əlini vursan yandıracam özümü!..Barmağında mənə dəyməsin.-görünür sözlərimi ciddi qəbul etmişdi.Şkafın üzərinə qoyduğu çaxmağı götürərək yerindən qalxıb asılqandan asılmış pencəyinin cebinə atmışdı.Əsəbi olsamda gülməyim tutmuşdu.
-Axmaq!
Gülümsəməyimdən yalan dediyimi anlamışdı.
-Ziyad xahiş edirəm işləyim.
-Yat sən.-mülayim halda deyib qucaqlayanda ürəyimə ümid toxumları səpilmişdi.O,belə demişdisə deməli qoyacaqdı.
-Nə olar işləyim-sinəsinə qısılıb pişik balası kimi ona baxırdım.
-Yaxşı amma sözümdən çıxmayacaqsan.
-Çox sağol-gözlərimə sevinc parıltısı gəlmişdi.O,da buna qarşılıq olaraq gülümsəyib bərk qucaqlayıb yanağımdan öpmüşdü.Sabah işimə gedə biləcəkdim deyə sevincimdən yuxum gəlmirdi.
Səhər oyananda üzərimə qırmızı don geyinib saçlarımı burmuşdum.Gözlərimə layner çəkib dodaqlarıma bilinməyən dodaq boyasi vuraraq