b Kənan(ortancıl qardaşım)məni öpüb oynatmağa başladı..Toy günümüz beləcə sona çatmışdı.

Üzərindən bir neçə gün keçmişdi..
Bu gün dərsdən evə gələndə anam məni mətbəxə çağırıb deyəcəklərinin olduğunu söylədi.Yenə bilmirdi necə desin sözlərini.Bu hal mənə tanış gəlirdi.
-İnci atanın dayısı nəvəsi Raulun səndən xoşu gəlir.Toyda gorub seni bəyənib..Yaxşı ailədilər.Atana üstü örtülü deyiblər.O,da qızım hələ oxuyur deyib.Sən nə deyirsən?-bir nəfəsə deyib mənə baxdı.
-Yox ana.mənə boşuna elçi gəlməsinlər.Atamında dediyi kimi mən hələ oxuyuram.
-Yaxşı qızım..
Otağıma keçib anamın dediklərini düşünməyə başlamışdım.Kim idi bu oğlan?xatırlaya bilmirdim.Dərslərimlə məşğul olandan sonra unutdum daha düşündüklərimi.
Səhəri hazırlaşıb məktəbə gedərkən qarşımı bir maşın kəsdi.Anidən olan bu hərəkətə nə yalan deyim çox qorxmuşdum.Oğlan maşından düşüb qarşımda dayanaraq özündən razı halda məni süzməyinə baxa qalmışdım.Qorxumun həyəcanından heç oğlana diqqət edə bilmirdim.Keyləşib yerimdə qalmışdım.
-Niyə yox demisən?
-..... key kimi gözlərimi qırpmadan donub ona baxırdım.Heç tanış gəlmirdi mənə.
-Mən Raul.-deməsinə dünən anamın dediklərini xatırlamışdım.
-Mən hələ oxuyacam.-deyib onun ağzını açmağına imkan vermədən uzaqlaşdım yanından..Əsərək məktəbə gəlib özümü oturacağa atıb oturmuşdum.İlk dəfə idi belə bir hadisə ilə rastlaşırdım.Qorxunun verdiyi həyəcanı üzərimdən atmağa çalışsamda bacara bilməyəcəyimi anlayıb məktəbə keçmişdim.

Mart bayramı yaxınlaşsa da daha Kərimi ətrafımda görmürdüm.Görünür bezmişdi gəlib-getməkdən.Nə gözləyirdim başqa?kim bu qədər yox deməyə inad edərrdi?.
Murad ilə tez tez telefonla danışsamda onun üçün burnumun ucu göynəyirdi.Bəzən düşünürəmdə heç sevgilim olsa onu bu qədər sevməzdim.2 ay olmamışdı onun getməyindən sagğolsun Əfqanın başını xarab eləmişdim qardaşım haqqda danışmaqla..O,da dözməyib bazar günü məni Muradın görüşünə aparmışdı.
******************************
Evdə yenə anam Raul məsələsini açmışdı.Qərarımın dəyişmədiyini