yatağa girib yatmaq istəyirdim.Gözümü yummağa hazırlaşırdım ki telefonun səsinə onu əlimə alıb baxanda Muradın yazdığını görmək məni xoşbəxt etmişdi.Bununla neçənci səfər idiki biz rahat danışırdıq.İndiyə kimi dilimə gətirib evdəkilər nə edir deyə soruşmamışdım.Bilmirdim bu onlardan incidiyim üçün yoxsa ürək edib yaxşı cavablar almayacağım üçün idi.Bir birimiz ilə hal əhval tutaraq söhbət etdiyimiz zaman Ziyad gəlib qaşlarını yığıb mənə baxaraq kimlə danışdığımı anlamağa çalşırdı.Muradın adını çəkəndə üzünə təbəssüm qondurub yanıma uzanmışdı
-Ağrımırsan İnci?
-Yox yaxşıyam narahat olma-o,mənə olan sevgisini həmişə bəlli etmişdi.Bu günümdə belə məni tək qoymayıb arxamda dağ kimi dayanmışdı.Muradın yeri məndə tamam başqa idi.Canımı istəsə heç düşünmədən qurban verə bilərdim.
-O,səni incitmir?-gözlərimi qaçırmağımdan həm də utandıığımdan nə deyəcəyimi bilməyib susmuşdum.
-Ziyada ver telefonu.
-Yaxşı-deyib ona uzadaraq maraqla nə danışacaqlarını gözləyirdim.Orda Muradın nə dediyini eşitmədiyimdən Ziyadın gülümsəyərək danışmağına bir tək xoş nəsə dediyini anlayırdım.Onların ünsiyyət qurmaqlarına ürəyimə istilik gəlmişdi.Danışığımızı bitirib sağollaşıb yorğanı başıma çəkməyimlə yuxuya getmişdim.Oyananda qolunu yatağa dayaq verib digər əli ilə isə başını tutub mənə baxan Ziyadı görmüşdüm.Hələ yuxulu olduğumdan gözlərimi yumub açaraq key kimi ona baxıb niyə elə dayandığını anlamağa çalışırdım.Baxışlarını ayırmadan parıldayan gözlərini üzümdə gəzdirərək heyranlıqla izləyirdi.
-Nəsə olub?-nə deyəcəyimi bilmədiyimdən arada olan səsizliyi götürmək istəmişdim.Bir neçə saniyə susub qalanda onun gözlərindən beynini oxumağa çalışırdım.Mən bunu düşünərkən əyilib yanağımın batan hissəsindən öpmüşdü.Üzdən yumru sifət həm də dolu olduğum üçün yanağımda gülən ya da danışan zaman batıq yaranardı.Əlini öpdüyü yerə qoyub seyrinə davam etmişdi.Utanıb yerimdən qalxaraq otaqdan çıxıb hamama qaçmışdım.Onun baxışları ilə üzləşəndə hər dəfə tutulub qalırdım.Bunun adı sevgi deyildi,bir