insan da səni sevməz..Qarışıq dolambac kimi hardan necə çıxacağını bilmədən çabalayıb axtararsan.Yolun çıxışını tapacağın zaman isə səni nələrin gözlədiyini bilmərsən.Ancaq hər şeyə dözməyi bacararaq üstəsindən gələrək qalib olar ya da məğlub olarsan..
Mart ayının tətilini bitirib artıq işimə geri qayıdaraq masamın başında idim.Ziyadın tez-tez yazıb,zəng edərək mənimlə maraqlanmağına,suallar verib tənbehlər etməsinə üzümdə gülüş yaranırdı.Uşaq kimi onu etmə,yeməyini mütləq ye,tək qalma,darıxırsan gəlim,ürəyin nə istəyir alım?kimi suallar verməsi məni düşünməyindən irəli gəldiyini anlayırdım.Onu tanıdıqca fikirlərim tamam dəyişməyə doğru gedirdi.Sadəcə qısqanclığı və sərtliyindən qorxurdum.
Otağımda oturan zaman aşağıdan zəng edib yanıma telefon borcu ilə bağlı problemi olan birinin gələcəyini bildirmişdilər.Az keçməmiş oğlan masamın qarşısında oturub kağızları mənə verib problemini söyləmişdi.Elə böyük məsələ olmadığını anlayıb kağızlarıı geri qaytarmışdım.
-narahat olmayın sadəcə aylıqları gecikdirdiyiniz üçün qalıq borc yaranıb.Aşağıda kassaya ödəməyiniz kifəyətdir.
-Çox sağolun-deyib getmişdi.
Səhəri gün otağımda işləyərkən həmin oğlan yenə gəlib masamın qarşısına keçib oturmuşdu.Biraz narahatlıq yaşasamda özümü ələ alıb salam vermişdim.Yəqin dünən məsələni düzgün həll edə bilmədiyimdən gəlib deyə düşünərkən oğlan sözə başlamışdı.
-Salam xanım mənim sizdən çox xoşum gəlib.
Nə danışırdı bu oğlan?..Məhəttəl qalıb key kimi ona baxırdım.
-Mən evliyəm siz nə danışırsınız?
-Axı barmağınızda üzük yoxdur?
-Çünki tezliklə evlənirəm.Axşam yoldaşım götürməyə gələndə görərsiniz!
Oğlan məyus halda heçnə demədən otaqdan çıxıb getmişdi.Ziyadın bu məsələdən xəbəri olsa əmin idim bir daha məni bura qoymayacaqdı. Oğlanın getməyindən biraz keçmiş məni aparmağa gəlmişdi.Maşına oturanda onun söhbətinə qoşulmaq istəsəmdə bacarmamışdım.Ağlım bu söhbəti deyib deməməkdə qalmışdı.Mən onu tam tanımadığım üçün əsəbi halından çox qorxurdum.Yol boyu bunu düşünərək bir qərara