səliqəyə saldığım zaman o oğlan yenə gəlmişdi.Qapıda dayanıb utanaraq mənə baxırdı.
-Bağışlayın evlənmək üzrə olduğunuzu bilməmişdim.
-Mən sizə dedim axı evliyəm.!..Xahiş edirəm problem yaratmayın.
-Bir daha bağışlayın.Sizdən üzr istəmək üçün gəlmişdim.-sözünü deyib ardına baxmadan otaqdan çıxıb getmişdi.Belə başa düşmüşdüm ki gəlib üzr istəməyi bacardığına görə niyyəti pis insan deyildi.İndi bunun mənim üçün bir mənası yox idi.Tək istəyim Ziyadın qulağına çatmasın yoxsa bir daha bura gələ bilməyəcəkdim.
Evə gələn kimi yeməyi hazırlayıb süfrəni quraraq onu çağırıb masaya oturmuşduq.
-Nəsə bir qəribəsən.
-Yo..yoox yaxşıyam-boşqabımdan başımı qaldırmayıb cavab verəndə deyəsən hiss eləmişdi ondan qaçdığımı.Başqa sual verməyib qaşqabaqlı halda yeməyini yeyib qalxmışdı.Məndə süfrəni yığışdıraraq qabları yuyub qonaq otağına keçmişdim.Tv-yə baxaraq sağ ayağını yerə tez-tez vurmasından həm əsəbi həmdə fikrinin başqa yerdə olduğunu anladığımdan yanına oturub bir müddət sussamda marağıma yenilmişdim.
-Ziyad nəsə olub?-kaş dilimi udardım heç sual verməzdim.
-Məni nə vaxta kimi aldadıb susacaqdın?!!.-hirslə kəlbətin kimi bərk əli ilə qolumdan necə yapışmışdısa ürəyim əsmişdi.
-Axı nə olub?
-Nə olub hə?..nə olub!!!..Sənə işdə ilişən olduğunu İki gündür gözləyirəm deyəsən mənə amma bunu sən yox yad biri deyir!.Məndə gözləyirəm İnci xanım bunu nə zaman deyəcək.Axmaq Ziyad!..
Qolumu necə möhkəm sıxırdısa az qala sümüyümü qıracaqdı.Yalanımı üzümə vurduğu üçün utandığımdan başımı aşağı salıb doluxsunmuşdum.Kim pis olmazdı yalan danışan biri olmayasan,danışan zaman isə bu öyrənilib sənin üzünə vurula..Ziyadın hirslənməyə haqqıı olsa da bunu ona necə deyə bilərdim?.
-Qorxdum sənə deməyə indi gör necə birinə dönmüsən?..-başımı qaldırmayıb bir nəfəsə söyləyərək əlimi onun qolumu tutduğu əlinin üstünə qoyub buraxmasını istəyirdim.Bunu görəndə əlini qolumdan çəkərək itələmişdi.
-Niyə qorxurdun?!!..Oğlan sənə yaxınlaşanda amma qorxmadın mən biləcəyimdən qorxdun!.Günah məndə