n qorxub təcili yardıma xəng etmişdi.Onun nə etdiyini yaxşı dərk etməsəmdə dumanlı görürdüm.Penjamalarım düyməli olduğundan hərəkət edəndə bəzən aralanırdı,onu çıxarmağına qoymayaraq əlimlə yaxamdan tutmuşdum.
-nə edirsən,dəymə mənə.
-qorxma İncim koftanı dəyişirəm.-yenədə qoymayıb bu halsızlığımla dirəşsəmdə istəyinə çatıb üstümü dəyişmişdi.Bunun səbəbini yaxşı bilirdim..Xəstə halımda belə məni qısqanan insana daha nə demək olardı.
Həkim gəlib yoxlayandan sonra iynə vurmaq istəyəndə həyasızlığım üzə çıxmışdı.
-Ziyad istəmirəm iynə vurmasınlar..
-Mən burdayam qorxma.
-İstəmirəm,istəmirəm vurmayın-deməyimə məhəl qoymadan işlərini bitirib getmişdilər.Onları ötürüb qayıdanda halsız halımla ona küsmüşdüm.
-İynə vurmaqlarını niyə qoydun?!-mənim qorxduğumu görə-görə dilənmədin.-yanıma gələrək oturub saçlarımı geriyə edirdi.
-Niyə demədin sənə dondurma olmaz?-günahkar gözlərlə mənə baxıb pis olduğu bilinirdi.Ağzımı açıb sözümü demək istəyəndə başımın gicəllənməyindən huşumu itirib özümdən getmişdim.Özümdən gedəndən sonra heçnəyi xatırlamadığımdan oyananda başım Ziyadın dizləri üstündə idi.Əllərini saçlarımda gəzdirərək mənə baxırdı.
-Necəsən indi?
Əlimlə başımı tutaraq qalxıb oturmuşdum-ya..yaxşıyam-başımın hərlənməsinə görə gözlərimi güclə açıq tuturdum.
-Niyə əvvəldən demədin boğazına görə sənə soyuq olmaz?..Məndə hələ sənə dondurma yedizdirdim!..Əsəbləşən zamanda deyirsən öküzsən.
-Düşündüm biraz yeməklə bir şey olmaz.
-Sən məni bir gün öldürəcəksən!.-danlayaraq otaqdan çıxıb mətbəxə keçərək isti şirinçay gətirib təkidlərimə baxmayaraq zorla içirmişdi.
-Yerindən qalxmırsan.Aptekdən dərmanları,birdə isti yemək alıb gəlirəm.
-Həkim iynə yazmayıb?bax düzünü de.
-Mənim arvadım nə qorxaqmış-gülən zaman özümü bir qəribə hiss etmişdim.Keyləşmiş baxışlarımı onun üzünə dikməyimdən reaksiyamı anlayıb yanıma gələrək dodaqlarını alnıma yapışdırıb həm istiliyimi yoxlamışdı həmdə dərindən nəfəs alaraq öpüb çıxmışdı.Mən isə onun ardına baxaraq yerimdə oturub beynimdə