dolaşan fikirlərə qərq olmuşdum.İki ayı olurdu bu evdə birlikdə yaşamağımızın.Davalı-dalaşlı,ağlamalı günlər,onun hər dəfə məni sakitləşdirmələri,hər gecə mənim inadıma baxmayaraq qucaqlayıb yatması ilə ötüb getmişdi.Hər dəfə onu özümdən uzaqlaşdırdığıma baxmayaraq daha da məni özünə yaxınlaşdırmağı bacarırdı.Onun belə hallarını görəndə sevinc qarışıq kövrəlirdim.Mən axı nə etmişdim bu qədər sevgisini qazanmışdım?..Hansı qadın ona sevildiyini göstərən,hər addımında,gözlərində,hərəkətlərində bildirən birini görməməzlikdən gələ bilərdi.Ziyadın sevgisi mənə hələ indi yavaş-yavaş çatırdı..
Halsızlığımdan yastığa başımı qoyub düşüncələrim içində yuxuya gedib oyananda onun ətrini duymağımla gözlərimi açmışdım.Yatağın digər tərəfində yarı uzanıqlı halda mənə baxaraq oyandığımı görüb qalxmağıma kömək edərək oturtmuşdu.
-Gəl bu dərmanı iç sonrada yeməyi verim.
-İstəmirəm.
-Mənim İncim ağıllıdı axı.-halsız olduğumdan kürəyimi sinəsinə söykəyib danışdıraraq dərmanı içirmişdi.Uzanmağa qoymayaraq məni yatağın başına söykədib mətəbəxə gedərək isti yeməyi gətirib inadlarıma baxmayaraq gah dalaşaraq gah da şirin dilinə salıb yedirtmişdi.
-Ziyad istəmirəm bəsdir.
-Bax bir qaşıq qalıb.
-Bayaqdan elə deyirsən.Bu bir qaşıq axı niyə bitmək bilmir.-çənəmi əlindən çıxarıb başımı yana döndərmişdim.
-Vallah bir qaşıq qalıb,bax..-deyəndə boşqaba baxıb halsız halda güləndə o da mənə qoşulmuşdu.
-Həmişə gül sən..

İki gün içində vaxtında dərman və yemək verərək məni ayağa qaldıra bilmişdi.Bu gün ona paltar almaq üçün şəhərə çıxarmaq istəyirdi.
-Narahatsansa evdə qal.Hava gözəldi deyə istəyirəm çıxaq.
-Yaxşıyam-bu havada evdə oturmaq istəmirdim həm də özümü yaxşı hiss edirdim.Hazırlaşıb evdən çıxıb ticarət mərkəzinə daxil olaraq kişi geyimi butikinə üz tutmuşduq.Kənarda dayanıb onun seçim etməsinə baxaraq gözləyirdim.Tək dayandığımdan gəlib gedənin baxmasına qaşlarını çataraq göz qaş edib gəlməyimi bildirmişdi.Yanına gedib dayanaraq boş yerə qısqanclıq edib günümüzü korlamasını