b evdəkilər haqqında maraqlanmaq istəsəmdə eşidəcəklərimdən qorxurdum.Duyacaqlarımın ürəyimdə yara olub qalmasından qorxurdum.Məndə insan idim axı,nə qədər incinməli idim?..Gözlərimi qaçıraraq götür qoy etməyimdən qardaşım danışmaqda çətinlik çəkdiyimi hiss etmişdi.
-Atama gəl biraz zaman verək İnci.Sən özün bizimkilərin xasiyyətini yaxşı bilirsən.Biraz vaxt keçəndən sonra əminəm atam da Ərşad da barışacaqlar.
-Bəs anam?
-Atamgilin qorxusundan evdə yazıq qadın nə etdiyini bilir?
-.................
-Gəl bunları danışıb görüşümüzü korlamayaq.Yadında bir tək bunu saxla,hər şey düzələcək sadəcə biraz vaxt keçməlidir-qolunu boynuma salaraq özünə çəkib qucaqlamasına məndə qarşılıq vermişdim.İndi bibimi daha yaxşı anlayırdım.O istəyi ilə qaçaraq bəlkə də hər şeyi gözə almışdı amma məndə tamam əksinə olmuşdu yenədə bibimi gözəl anlayırdım.Qəlbimdə ailəmə qarşı buruqluq yaransa da ürəyim onlarla döyünürdü.Bir gün günahsız yerə incidikləri qızlarının üzünə baxacaqları anı səbrsizliklə gözləyirdim.
Parkda daha oturmayıb gəzərək kafelerin birinə keçib yemək yeyərək danışıb güləndə qardaşımın Ziyadla arasının pis olmamasına sevinmişdim.Muradla mən,qarşımızda isə Ziyad tək oturmuşdu.Oturduğumuz dəqiqədən qardaşımın qoluna girib elə yapışmışdım görən olsa əlindən alacaqlar?deyərdi.Yeməyimizi yeyəndə Muradın boşqabından ət tikəsinin birini öz qabıma qoymağıma ikisidə gülmüşdülər.
-Evləndində sən,o xasiyyətini tərgitmədin?.Ziyad onda yazıq olub -bir qaşını qaldırıb baxmasına yanağından öpərək gülümsəmişdim.
-Mən bir tək sənin yeməyini oğurlayıram.
-İstəyirsən belə lap al hamınısını ye sənə qurbandı-deməyinə dayana bilməyib yenə boynuna sarılaraq öpmüşdüm..O,elə danışdıqca mənə kövrəklik gəlirdi.
-Bayaq heçnə demədin indi deyəcəksən!..Dağıstan öküzü səni incitmir?.Qardaşın ölməyib bir sözün bəsdi..
Ziyad məni istəyən vaxtlarında ona bu adı “Dağıstan öküzü”ləqəbini mən vermişdim.O bölgəyə məxsus xasiyyətdə olmasına görə ilk bu ləqəb dilimə gəldiyindən o vaxtdan belədə