düşmüşdü.
Ziyadın gelmeyine az bir vaxt qaldığından yüngülvari evi toplamağı bacarmışdım.İşden gelende evin halını görüb gülmek qarışıq o da menim kimi düşündüyünden heyretle baxa qalmışdı.
-Bu nedi evi uçurmusunuz-deyende qoluna yüngül vuraraq-sus ayıbdı-demeyimle susmuşdu.Bizimle yeni oturmuşdu ki qaynımla qaynatamda gelmişdi.Heves ile axşam üçün gözel süfre açıb yemeyimizi yedikden sonra qaynatamın sözüne Nigar ,men ve kiçik baldızım Sura ayağa qalxanda dayanmışdıq.
-İmkan verin bir gelin çayı içek,siz oturun.-gülümseyerek gedib hamı üçün çay süzüb getirmişdim.İlk evvel qaynatam ve qaynanamın qabağına çayları qoyduqdan sonra baldızlarıma daha sonra ise Ziyada vermişdim.Qaynatam xasiyyetden mülayim,mehriban insan idi.Çayı içdikden sonra dediyi söze hamımız gülmüşdük.
-Beh-beh-beh,axır mende gelinimin elinden çay içdim.

Birazda oturduqdan sonra onları yola salıb evlerin canına düşmüşdüm.Ziyad acıqlanıb deyinsede gecenin yarısına kimi birteher işleri azda olsa bitire bilmişdim.Yerime girende o, yatdığı üçün yavaş hereket edib oyatmamağa çalışanda alınmamışdı.Yarı yuxulu halda yaxınlaşıb arxadan qucaqlayaraq başını saçlarımda gizledib yatmışdı.
Seheri gün evleri yığışdıranda dünen olanları xatırladıqca kövrelerek ağlayırdım.Özüme,susqun xasiyyetime,meni saymayan aileme hirslenerek üreyimde asıb kesirdim.Sakitleşenden sonra ise onlar üçün darıxdığımı anlayıb uşaq kimi bir künce qısılıb gözlerimi silirdim.

Bir hefteni geride qoyaraq arada olan qısqanclıqları çıxmaq şerti ile Ziyada bağlanırdım.İşde olsa bele her saat menimle maraqlanmağı,gezmeye aparmağı,sevdiyim her şeyi etmeyi bir sözle qayğıma qalmağı bizi bir birimize yaxınlaşıdırmışdı.
Dünen qaynanam zeng edib onlara gelmeyimizi istemişdi.
-Heç onu bura getirmemisen.
-Ana işlerim çoxdu.
-İşe gedende getir,axşamda gelersen qalarsınız.
Ziyad heçne demeyib razılaşaraq kiçik çanta hazırlamağımı bildirmişdi.Onların evini görmemişdim.İlk defe olacaqdı ora getmeyim.
Seher yemeyimizi yedikden sonra ilk

<< 1 ... 117 118 [119] 120 121 ... 188 >>