İncim-saçlarımdan öpüb meni ayağa qaldıraraq hamam otağına aparanda özümde deyildim ona cavab vermek üçün.Bütün bedenim donmuş,keyimişdi.O,ne edirdi cansız bedenim hiss etmirdi.Krantın qabağına getirib meni qollarıyla ehateleyerek berk yapışmışdı.Çox derin kesilmediyinden qolumdan qanı yuyub bintle sarıyaraq dilinin altında nese deyirdi.Hem hirsinden esirdi hemde qorxmuş,peşman baxışları ile meni qucaqlayıb ehtiyatla davranırdı.Yatağıma uzadaraq üzerimi örtüb üzüme dağılmış saçlarımı rezin ile yığdıqdan sonra yanıma uzanıb arxadan qucaqlamışdı.
-Meni niye tanımaq istemirsen axı meleyim?.Ne olar mene şans verseydin.Sene bunları yaşatdığım üçün bağışla İncim..
Bu oğlan ne danışırdı?.Onun sözlerine acı gülmek meni tutmuşdu. Etdiyini nece bağışlayardım.Mene ele bir zerbe yaşadmışdı ki ömür boyu belkede yaddaşımdan sile bilmeyecekdim.İstemediyim halda onu,zorla sahib olub deliye döndermişdi meni.İndi durub bağışla demeyini qebul ede bilmirdim!.Bir qız üçün ağır bir hadise yaşadığım üçün hezm ede bilmirdim.Böyük bir tike boğazda nece ilişir qalır?..Su içsen bele xeyir etmir o seni boğduqca sen nefessiz qalıb çabalayırsan.Ölüme getdiyini anlasanda bir ümid gözleyirsen qurtulmağa..Menim ümid yerim yox idi.onu her gördükce Ölürdüm..
Yuxuya nece getdiyimi bilmesemde üzerimde toxunuş hiss etmeyimle yerimde dikelib qışqırmağım bir olmuşdu.
-Deyme mene!..-Yan yöreme baxanda yanımda dayanan Nermini görmüşdüm.Onun toxunuşuna qışqırmağımdan yazıq qız nece qorxub tez ayağa qalxmışdısa,hemin an Ziyad qapını açıb telaşla içeri daxil olaraq yaxınıma gelmişdi.Meni sakitleşdirmek üçün toxunmaq isteyende icaze vermeyib qovmuşdum .
-Toxunma mene sen!..-Kor peşman sesini çıxarmayıb Nermine meni tek qoymamasını bildirib getmişdi.
Yerimde oturub boş-boş gözümü bir nöqteye zilleyib durmuşdum.Ölmeyi bele bacarmamışdım.Bu meni deli ederek özüme nifretim ikiqat artırırdı.Qalxmaq isteyerken başım herlendiyi üçün yere yıxılanda başım deydiyinden ağrısada terpenmemişdim.Soyuğun canıma

<< 1 ... 42 43 [44] 45 46 ... 188 >>