i sevdiyini,nisani qaytarmagimi istediyini demisdi. Lakin atam bunu etmezdi,bezen ise dusunceli halda "Sevmese niye bu qeder dirensinki deyerdi",anam ise bacisi ile olanlari onun yadina salib fikirlerinin ustunden xett cekmisdi. Hem Cahangirle nisani pozmaq ayib olardi,biyabir olardiq butun kende. Qemer xala ise her seyden xeberdar olsa da bir vaxtlar ezizlediyi balaca ogluna indi soz kecire bilmirdi. Her ne qeder meni beyenmediyini mene nifret etdiyini dese de,Oqtay yene de dikbasliq edib yalnizca meni sevdiyini deyerek onun sozlerine mehel qoymazdi. Onunla birlikde olmagim mumkunsuz idi,her ne qeder hisslerimi bir vaxtlar qarisdirib meni casdirsa da,zaman kecdikce munkunsuzu daha da derk edirdim. Bir nece hefte ondan ses cixmadigini gorub eslinde rahatlamisdim. Darixsam da,ozume daxil bunu hec kese bildirmemeye calisirdim. Bezen uzaqdan onu gorduyumde ureyim esirdi,yene gozlerine baxmaq isteyirdim,yene o qoxusunu isteyirdim...Allaha her zaman sual edirdim...Axi niye biz yanlis insanlara asiq oluruq? Esq bu qeder acimasizdi ki? Men Oqtaya dogurdan asiq olmusdum? Bilmirem...Sevgi ile esq o qeder ferqlidirler ki...Ferqli olsalar da,biri bitir digeri baslayir...Men Cahangire asiq olmamisdim...Hec vaxt...Hele ozumu azdan-coxdan derk etdiyimden onun ellerinden tutdugum da sadece dogmaliq hiss edirdim. Qardasimi sevdiyim kimi...Oqtay ise toxunmadan ,kilometrlerle mesafede oldugunda yoxlugu bele meni heyecanlandirardi. Hec kese bunlari demezdim,gunluyumu de baglamis,artiq ora bele yazmaga qorxurdum. Cox tez boyumusdum...Guclu olmagi,dusunceli davranmagi bilsem de,menimde ureyim vardi. Men de uzule bilirdim,mende tesirlene bilirdim her seyden...mende seve bilirdim...Cahangirle olan her ne varsa anlasma kimi gelirdi mene. Korpelikden atalarimiz bir -birilerine "qudam" dediyinden baslamisdi bu anlasma,pozmaga ise curretimiz catmazdi,cunki bele terbiye almisdiq..."Irem...sen oxuyacaqsan,sonra Cahangirle evleneceksen..." deyerdiler mene hemise. Men ise bu qanuna emel