a salmisdim,o ise elimden tutaraq,-mence hele vaxti deyil,biraz ozune gel,hem evde hec kes yoxdu,sonra istediyin vaxt gedersen,-demisdi
I:- Oqtay...eslinde,-ona yaxinlasdim,-getmek istemirem...,-mene baxib gulumsemisdi
O:- onda get istirahet et canim...sonra danisariq,indi Lemangile gedecem Behruzla isim var.
I:- aha,yaxsi...axsama kimi gelersen?
O:- he,narahat olma,axsam yemeyine cataram,-deyib alnimdan operek Lemanla birlikde evden cixmisdi.
Yol ile gederek Lemana eseb dolu sozler deyirdi. O:- axi niye demisen?! Niye?!
I:- ay Oqtay ,men ne bilimki axiri bele olacaq..dilim quruyardi demezdim..
O:-basqa kimin xeberi var?
I:- Sekine xala...
O:- birce bu catmirdi...,-basini elleri ile sixaraq hirsle davam edirdi,-off ay mama of ay mama,agillanmadin sen!!!
I:- Oqtay...bax,-birden dayanib qardasina diqqetle baxmisdi,-hec kes bilmemelidir,ne bade! Her ne qeder pis olsa da o bizim anamizdi! Bizi boyudub-basa catdiran anamiz!
O:- men onu oz anam kimi gormek istemirem,Leman!
L:- bele deme! Gunahdi!
O:- bes onun etdikleri? Hec gunah deyil? Inanmiram ki,bundan da siyrilsin!
L:- inan cox pesmandi...deyir bilmeden oldu,nece oldugunu ozude bilmir...qefleten eli deymisdi..o da..
O:- yaxsi yaxsi...davam etme,indi gedib oz dilinden esiderem...sen de gorum basqa ne demisdin?
L:- vallah ancaq Mesme xalaya demisdim...
O:- ne melum ki,o da Ibrahim dayima demeyib?
L:- bilmirem,inan ki...ancaq hele de onlardan bir ses cixmayib..
O:- Ireme gore susurlar...Irem ucun pis oluram,qiz tezece ozune gelirdi,indi yene birteher olacaq...bu defe onu yanimda nece saxlayacam bilmirem..
L:- siz sevirsiniz bir-birinizi...mence bele sey etmez...
O:- mence eder...off ay Allah men ne edecem bilmirem...,-deyerek o teref bu terefe gezirdi
L:- Oqtay...bir bilsem ,bir bilsem...,-aglayaraq onu qucaqlamisdi.
Bir nece deqiqeden sonra artiq Lemangilde idiler. Lemanla Behruz tek yasayirdilar,Behruzun atasi ile anasi cox cavan yaslarinda rehmete getmisdiler,Behruz ise onlarin yegane