a munasibeti daha da berk olmusdu. Indi ise ozunu boyumus gostermeye calissa da,eslinde hele de usaq idi. Men ise kime dayaq olacagimi bilmirdim. Oqtaydan ayrilmagi hec istemezdim,ancaq ailemin yaninda utanirdim. Qaynanam anamizi oldurub...buna goz yumub onun oglunu bize destekci ede bilmezdim. Lakin tek seyi unutdum...men her kesi dusundum,Oqtayimi ise dusunmedim. En cetin veziyyet onda idi. Iki fronta ayrilmis esger kimi doyusun ortasinda gullelenmisdi. Her ne olsa da,menim en birinci seveceyim,en birinci ailem o idi. O idi menim ovladimin atasi,o idi menim derdimin dermani. Men ise bunu cox gec anladim...
Iki gunden sonra Oqtay qapimiza dayanmisdi. Evdekilerin qas-qabagini esebi olduqlarina yazirdim,axi anamizin olumunden hele hec 1 hefte de kecmemisdi. Oqtayi yorgun ve bitkin halda qarsilamisdim. Qapinin kenarina soykenib halsiz-halsiz mene salam vermisdi.
I:-salam...
O:- necesen....
I:- yaxsi...,- bir birimize baxib susqunlugu artirmisdiq bir nece deqiqelik
O:- men gedirem...
I:-hara?,-telasla ona baxirdim,her ne qeder men getsemde ,onu terk etsemde,icimde bir ses "hara gedirsen meni atib" deyirdi.
O:- Bakiya...mehkemeye gore..
I:- axi iki aydan sonradi?,- telasimla onun getmesini istemediyimi ozumden xebersiz bildirmisdim
O:-nezaretde qalmalidi mehkemeye kimi..
I:- hmm..anladim...
O:- gel menle...gedek...,- uzumde barmagini gezdirmisdi,-gel gedek Irem...
I:- gele bilmerem...,- basimi asagi salib uzulmusdum
O:- meni..me..meni...,- sozunu axiradek getire bilmirdi,qapinin kenarindan yixilmamaq ucun berk yapismisdi,gorunur gozleri qaralmisdi
I:- Oqtay?!! Noldu sene?!,- telasla onu yixilmamasi ucun tutmus,evdekileri komeye cagirmisdim,-Islaaam!!! Komek et!!Oqtay ozune gel noldu sene?!
Islamla birlikde onu iceriye aparmisdiq. Divanda uzandirib tezyiqini olcmusdum,xeyli asagi idi.
I:- seherden hecne yememisen?,- yari ozune gelmis,halsiz veziyyetde cavab vermeye calisirdi
O:- yo...yox...,- o qeder sakit danisirdi ki,halsizligindan gozlerini bele