kecirdi aradan,men ise Oqtaydan daha cox uzaqlasirdim,bezen hetda qarsisina bele cixmirdim. Ayrilacagimizi bildiyim ucun daha cox aci vermek istemirdim ne ona ne de ozume. Gozum gormese unudaram dusunurdum. Olanlari hezm ede bilmezdim,en azindan Islamin xetrine. Islam bu movzuda cox hessas idi,Oqtaya olan nifretini aciq askar bildirirdi. Dava dusmesini istemirdim deye susurdum,hec onun adini bele cekmirdim. Bezen bosanmalarda barisdirmaq isteyirlerse,bizimki ferqli idi. Her kes kenara cekilmisdi. Hec kes soz sahibi deyildi menden ve Oqtaydan basqa. Men ise prinsipe dusub olanlari unuda bilmirdim. Men onu yox ozumu terk etmisdim,oz ureyimi sindirmisdim.
Mehkeme olanadek Oqtay Esmeri gormeye gelirdi,men ise qarsisina cixa bilmirdim. 3 hefte kecmisdi anamin olumunden,tam 21 gun...Hele de barisa bilmirdim bununla. Oqtaya olan soyuqlugum menden ve ondan basqasini narahat etmirdi,her kes oz derdinde idi. Atamin isteyi ile bosanma erizesini yazmamisdim, belke zaman kecer nese deyiser dusunurdum. Lakin ne bilerdim isin sonunun bele olacagini...
Gunler otdukce ariqlayirdim,hecne yemir,hecne icmirdim,bas gicellenmem urek bulantilarim artirdi. Hamile oldugumu anlamisdim,lakin hec kese bunu dememisdim . Her kes oz derdinde idi. Qemerin mehkemesi,evdeki gerginlik,anamin 40 gununun verilmesi..hamisi bir birine qarismisken,men bunu hec kese aciqlamadim. Mehkeme ile elaqedar Bakiya getmisdik,donmeyeceyimizi bilseydim hec getmezdim. Qemere 12 il hebs cezasi vermisdiler. Onun oldugu seherde qalmaq istemesemde mecbur idim. Daha sonra ise eslinde atamin burada qalmaq istediyini,evimize donmek istemediyini oyrenmisdim. Anamla bagli xatireler ona cox aci verirdi. Menimle danisib bunu aciqladiginda ne edeceyimi bilmemisdim. Ne qururumdan kecib Oqtaydan uzur isteyerek geri donecekdim,nede atami tek buraxacaqdim. Onun mene en cox ehtiyaci vardi,bunu hiss edirdim.
Oqtayla hec danismirdim,son defe danisdiqda onun qelbini qirmisdim. O ise her defe qapimiza geldikde umid edirdi her seyin