qardasi Oqtaya nifret eder,onunla hec cure yola getmezdi. 11 yasli Oqtay her kesin basina oyun acar,xuliqan oglanlar kimi ozunu aparardi. Evden cixdigi her an butun kendin camaati tesvise duser,gizleneceyi yer axtarardiilar. Tam gezen bir bas belasi idi. Elil bacisi Gulsenin basina her cur oyun acardi,hetda bir defe onu kicik tepeden asagiya dogru arabasi ile itelemisdi. Xosbextlikden asagida olan Leman bacisini vaxtinda tutmusdu. Qemer ise oglunun terefini saxlayardi her zaman,onu hec kesin ayagina vermez,bezen ise onun gozu onunde Lemani alcaldardi. Oqtayi gozunde o qeder boyutmusdu ki,artiq ona hec kes qarisa bilmir,qarsisini ala bilmirdi.
Aradan bir ay kecmisdi…Usanli ailesi 5ci ovladinin dunyaya gelmesini sebirsizlikle gozleyirdi. Uzun ve cetin suren dogumdan sonra nehayet ki,dunyaya 4cu qizlari goz acmisdi. Qemer onlarin yeniden qizlarinin olmasina sevinerek,*Menim oglum var* deyerek oyunurdu.
Belelikle 1973-cu il fevralin 6si dunyaya Irem Usanli goz acmisdi…Dunyaya ilk geldiyimizde tunelin sonunda isiq gormus,o isiga dogru qacan aciz varliqlar kimi aglayir,dunyadan kocduyumuzde ise ezab icinde yene eyni isiqli tunele duserek aglayan insanlariq biz. Heyat…sen bu qedermi acimasizsan ki,geleni de gedeni de agladirsan? Geldiyimizde gelmek istemeyib,kocduyumuzde ise geldiyimizden sonra istediyimizi etmediyimiz ucunmu aglayiriq? Bunu ne men bilerem,ne de bir basqasi…Deyirler insan dunyaya gozunu ilk acdiginda Tanri onun alnina taleyini yazarmis…Bes bu yazini ozumuz yazsaq olarmi? Bele bir sey mumkundurmu? Mumkun olub olmadigini arasdirmayacam,cunki inanmadigim bir seyin mumkunati yoxdur. Neyemi inaniram? Taleyimizin heqiqeten alnimiza yazilmagina ve o yazinin silinmemesine. Teecublenirem…yasadiqca uzun sandigimiz,eslinde ise cox qisa gorunen omrumuzun uzun misralarini nece kicik bir alina yazmaq olar? Inanin,hec bunun da cavabini bilmirem…Dogularken aglayib,olerken sizlayiriqsa,niye yasayarken gulmeyek? Yene taleh? Beli…yeni eyni taleh…
Men…Irem