e bilmirdim,onun zehmli yekeper gorunusunden o qeder qorxurdum ki,dusunurdum ona sille ceksem ya da nese bir sey etsem meni sag qoymaz...
O:-hec bir qramm da?,- deyerek nefesini uzumde gezdirib dodaqlarimdan bir nece millimetr araliqda duraraq picilti ile tekrarlamisdi sozlerini,men ise bedenimin qorxudan esmesinden ellerim bosalmis ,tutdugum kitab yere dusmusdu,-yaxsi esme...indi anan gelecek...,-deyerek kitabimi yerden qaldirib ellerime vererek cixib getmisdi.
Eserek yandaki carpayiya eylesib bunun ne oldugunu dusunurdum. Menden ne isteyirdi? Ondan 11yas balaca birisine qarsi niye bele ederki? Anlamirdim...yeniyetme beynim bele seylere islemirdi,icimdeki qorxu ise meni aglamaga vadar edirdi.
O hadiseden sonra tam bir ay kecmisdi.bu bir ayda Oqtaydan gizlenmek ucun etmediyim biclik qalmamisdi. Bezen ozumu yolda gederken onu uzaqdan gorduyumde yan terefdeki kicik dereye atardim,bezen nazik agaclariin arxasinda dish copu kimi gizlenerdim,bezen ise basima shal baglayar ferqli yerisle gezerdim meni tanimamasi ucun. Oqtay artiq kabuslarima cevrilmisdi. Her royamda meni izleyer ,son yasadigim hadiseni mene yeniden yasatdirardi.
Cahangirle her gorusumde etrafa boylanar Oqtayin bizi gorub-gormemesini sezmeye calisardim. Cahangire ise agzimi acib yasadigim qorxularimi demezdim. Sadece olaraq buralardan ne vaxt gedeceyimizi sorgulayardim,o ise meni sakitlesdirerek yaxinda gedeceyimizi bildirerdi. Bu "yaxinda" ne qeder yaxinda idi goresen? 3 il...tam 1089 gun...gunlerimi artiq indiden sayacaqdim. 17 yasim olacaq...mektebi bitirecem,evlenecem ve cixib gedecem uzaqlara...Ozumu bu cur sakitlesdirmeye artiq alismisdim.
Bahar otub kecdikden sonra isti yay feslinin tez kecmesi ucun dua edirdik. Agaclarimiz bar verir,mehsulumuz ise bu il daha cox idi. Vedrelere anamin doldurdugu moruqlardan bir ovuc goturub yene negme zum-zume ederek yola cixmisdim. Geze -geze Cahangirle her zaman gorusduyumuz laleler tarlasina gedecekdim. Yol boyu kollardan borutkan dererek,gozel gullerden