qoxlayaraq gedirdimki birden arxaya conduyumde Oqtayi gordum. Diksindiyimden az qala arxasi uste gedib yixilmisdim. O mene gulerek yaxinlasdiqca,men ondan arxa-arxaya gederek qacmaga calisirdim. O daha surretle uzerime geldikce men artiq uzumu cevirib qacmaga baslamisdim. Arxama donmeden tenqinefes halda tarlaya qacirdim. Uzaqdan Cahangiri gorer-gormez sanki o elcatmazmis kimi ona dogru ellerimi uzadaraq surretimi artirmisdim. Nehayet ona qovusub,boynundan berk qucaqlamisdim.
C:-sakit ool...ne olub Irem?,-teeccuble uzume baxirdi,-bele cox darixmisan?,-uzume gulerek yanagima dusen telimii qulagimin arxasina aparmisdi.
I:-yo..yox...arxamca...gelirdi,-tenginefes arxama baxirdim
C:-kim gelirdi? Arxanda hec kes yox idi axi,-meni sakitlesdirmeye calisirdi
I:-nece yeni?axi...axi,-duz deyirdi,arxamda hec kes yox idi.
Ona berk sarilib qoxusunu icime cekerek sakitlesmeye calisirdim. Ya mende mirajlar yaranirdi qorxumdan,ya da bu mirajlar real idi meni qorxuzmaq ucun.
Her kecen gun qorxularim artirdi. Oqtay her yerde gozume gorunurdu. Belke de basqasi olsa halindan memnun olmus,onu bu cur yarasiqli oglanin izlemesinden keyf alardi,lakin menim ona qorxu hissinden basqa hec bir hissim yox idi. Her zamanda sanki uzaqdan qorxumun qoxusunu burnunda hiss etmis ve arxamca gelirdi.
Zaman otdukce rahatlayirdim,gunluyumde qalan gunlerimi qeyd ederek her axsam yatardim. Yorgunluqdan basimi her yastiga qoydugumda hisslerim meni aldadaraq yene o gune qaytarardi. Oqtayin zehminin arxasinda goresen daha neler vardi? Bezen ozumden asili olmayaraq onu dusunerdim,sonra ise basimi yelleyib"iyyy hec vaxt,hec vaxt" deyerek yastigimi yumruqlayib yuxuya gederdim.
Her sabah mektebe getdiyimde Cahangiri gozlediyim cigirdan savayi Oqtaygilin evinin yanindaki yolda ayaq saxlayardim. Basimi qaldirib ceperden boylanaraq Oqtayin orada olub olmamasini yoxlayar rahatlayib yoluma davam ederdim. Niye bele etdiyimi hec anlamazdim,belke de izlenilmek qorxusu yasadigim ucun idi. Cahangirle eyni vaxt