daha berk sarilaraq "belke unudaram"deye dusunurdum. Ustelik Oqtayin ortalarda gorunmemesi mene xeyli rahatliq vermisdi. Dersden qayitdigim bir gun cayin kenarindan kecerek yanindaki agaca soykenib axan suyun sesine qulaq asirdim. Birazdan Cahangir yanima gelecekdi ve onunla onumuzdeki ay bas tutacaq herimizden sohbet edecekdik. Gozlerimi yumub xeyallarima dalmisdim ki,birisi arxadan elleri ile saclarimi oxsayib onlari opmusdu. Cahangir her zaman bele ederdi...Onun oldugunu bilerek gulumseyib yumulu gozlerimle uzumu ona teref cevirmisdim. Gozlerimi acmaq istemirdim,onu hiss etmek isteyirdim. Saclarimdan operek yanagima kecmis,dodaqlarini dodaqlarima azca toxunduraraq picilti ile "sevirem" demisdi. Cahangir olduguna dair artiq subhem yox idi,o her zaman etdiyini edirdi,yene menim konlumu oxsayir,bu defe ise cesaretini toplayib dodaqlarima toxunmusdu. Heyecandan titrek sesle cavab olaraq "men de" demisdim ki,ehmalca esen kuleyin burnuma getirdiyi o tund agac qoxusu meni royalarimdan oyatmisdi...Qarsimda Cahangiri deyil Oqtayi gorduyumde dik atilaraq kenara cekilmisdim.
I:-sen?!!!,-senin burda ne isin var?!,-deyerek esebimden az qala aglamisdim
O:-beyem bura ancaq sen gele bilersen?!,-mene yaxinlasaraq sualini vermisdi
I:-yaxin gelme!!! Nece defe deyecem?!
O:-bayaq ancaq bele demirdin...,-bir addim ireliye gelmisdi
I:-dedim yaxin gelme!!!,-ondan uzaqlasmaga calisirdim
O:-asta ol...dayan Irem,indi caya duseceksen!,-mene daha da yaxinlasirdi
I:-gelmeeee!!!!
O:-astaaaa!!,-meni celd ozune teref cekerek caya dusmeyimin qarsisini almisdi.
Kenara cekerek meni agaca sixib duz gozlerime baxaraq "sevirem!"demesi bir yana,meni en cox soka salan dediyinden sonra aniden opmesi idi. Sert sekilde dodaqlarini kenara cekerek tutdugu ellerimi azad etmek isteyirdim,o ise gozlerini yummus dodaqlari ile menimkileri axtarirdi. Elinden qurtulmaq ucun dizimle qarnindan asagisina vumusdum. Axirki meni buraxan kimi yerden cantami goturub oradan qacmisdim.
Bu ne gun idi bele? Bu